III Ca 1083/23
Sądy powszechne2024-02-13
Sygnatura
III Ca 1083/23
Data orzeczenia
2024-02-13
Rodzaj
REASONS
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt III Ca 1083/23</strong>
</p>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>We wniosku z dnia 5 lipca 2021 roku <span class="anon-block">R. S.</span> wniósł o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości gruntowej położonej w <span class="anon-block">G.</span>, powiat <span class="anon-block"> (...)</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, oznaczonej <span class="anon-block">numerem ewidencyjnym (...)</span>, w obrębie ewidencyjnym <span class="anon-block"> (...)</span>, o obszarze 0,0517 ha, dla której zgodnie ze złożonym oświadczeniem nie była prowadzona księga wieczysta, ani zbiór dokumentów, a była objęta księgą dawną <span class="anon-block"> (...)</span> nr 191 nr daj. 16 Oraz dokonanie w dziale II nowo założonej księgi wieczystej wpisu prawa współwłasności na rzecz:</p>
<dl>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>
<span class="anon-block">R. S.</span> - w udziale 1/2 części;</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>
<span class="anon-block">K. P.</span> - w udziale 1/4 części;</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>
<span class="anon-block">K. W.</span> - w udziale 1|/12 części;</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>
<span class="anon-block">J. O. (1)</span> - w udziale 1/12 czyści;</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>
<span class="anon-block">P. W.</span> - w udziale 1/12 części</p>
</dd>
</dl>
<p>Do wniosku załączono: |</p>
<p>1.
wypis z rejestru gruntów wraz z wyrysem z mapy ewidencyjnej wydany przez Starostę <span class="anon-block"> (...)</span> w dniu 24 czerwca 2021 roku, numer kancelaryjny: GK.<span class="anon-block"> (...)</span>.<span class="anon-block"> (...)</span>.2021.<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">KP</a> wydany dla <span class="anon-block">działki ewidencyjnej oznaczonej numerem (...)</span>, w obrębie ewidencyjnym <span class="anon-block"> (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, o obszarze 0,0517 ha;</p>
<p>2.
poświadczoną kopię aktu notarialnego sporządzonego przez <span class="anon-block">J. K.</span>
</p>
<p>- notariusza w <span class="anon-block">Ł.</span> - Repertorium nr 934 - dokumentującego umowę z 15 kwietnia 1931r. (wydaną przez Archiwum Państwowe w <span class="anon-block">Ł.</span> w dniu 12 lipca 1994r. ), |</p>
<p>3.
wypis aktu notarialnego Rep.A nr 326 sporządzonego przez dr <span class="anon-block">K. S.</span> – notariusz przy Wydziale Hipotecznym Sądu Okręgowego w Łodzi, dokumentującego umowę z dnia 19 kwietnia 1946 roku;</p>
<p>4.
odpis postanowienia Sądu Rejonowego w Zgierzu wydanego w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">J. S.</span>|i <span class="anon-block">F. S.</span>, sygn. akt: I Ns 409/94;</p>
<p>5.
odpis postanowienia Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli wydanego w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">J. P. (1)</span>, sygn. akt: I Ns 654/17;</p>
<p>6.
odpis postanowienia Sądu Rejonowego w Zgierzu wydanego w sprawie o stwierdzenie</p>
<p>nabycia spadku po <span class="anon-block">J. P. (2)</span> i <span class="anon-block">J. P. (3)</span>, sygn. akt: I Ns 1404/08;</p>
<p>7.
wypis aktu poświadczenia dziedziczenia po <span class="anon-block">D. W.</span> sporządzonego przez <span class="anon-block">J. F.</span> - notariusza w <span class="anon-block">G.</span> - Rep. A nr 6308/2010;</p>
<p>8.
wypis aktu poświadczenia dziedziczenia po <span class="anon-block">W. W. (1)</span> sporządzonego przez <span class="anon-block">A. S.</span> - notariusza w <span class="anon-block">G.</span> - Rep. A nr 478/2016;</p>
<p>9.
pismo wnioskodawcy z dnia 5 lipca 2121 r.</p>
<p>Postanowieniem z dnia 21 lutego 2022 roku referendarz sądowy oddalił powyższy wniosek. W uzasadnieniu postanowienia wskazano m.in., że wnioskodawca wykazał prawo współwłasności wymienionych we wniosku osób jedynie co do udziału w ½ części wprawie własności przedmiotowej nieruchomości, co uzasadniało oddalenie wniosku. Skargę na powyższe orzeczenie złożył wnioskodawca zarzucając naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art.233 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(9))">art.626<sup>
<!-- -->9</sup> k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(8);art. 626(8) § 2)">art.626<sup>
<!-- -->8</sup>§ 2. k.p.c.</a>. W ocenie wnioskodawcy nabycie przez pierwotną właścicielkę prawa własności działki obecnie oznaczonej numerem 150 jest dostatecznie wykazane na podstawie złożonych dokumentów.</p>
<p> Postanowieniem z dnia 6 marca 2023r. Sąd Rejonowy w Zgierzu oddalił wniosek oraz ustalił, że każdy z uczestników ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie.</p>
<p> Powyższe rozstrzygnięcie oparte zostało na następujących ustaleniach stanu faktycznego :</p>
<p>W dniu 15 kwietnia 1931 r. <span class="anon-block">S. G.</span> sprzedała <span class="anon-block">J. P. (1)</span>, nabytą przez siebie na zasadzie aktu zeznanego przed <span class="anon-block">J. K.</span> - w dniu 18 lutego 1929 r. - Rep. 657 - niepodzielną połowę placu pochodzącego z części dóbr ziemskich <span class="anon-block"> (...)</span>, powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>, oznaczonego na planie i rejestrze pomiarowym, załączonym do księgi wieczystej wymienionych dóbr pod nr 191-16,zawierającego przestrzeni około 3000 łokci kwadratowych. <span class="anon-block">J. P. (1)</span> sprzedała następnie <span class="anon-block">J. P. (4)</span> i <span class="anon-block">F. S.</span> w równych między nimi częściach niepodzielną połowę wyżej opisanej niepodzielnej połowy placu położonego w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w dniu 19 kwietnia 1946 roku pozostawiając jako spadkobiercę testamentowego syna - <span class="anon-block">J. P. (2)</span>.</p>
<p>Spadek po <span class="anon-block">J. P. (2)</span>, zmarłym w dniu 26 marca 2001 roku, na podstawie ustawy nabyli: żona <span class="anon-block">J. P. (3)</span> oraz dzieci: <span class="anon-block">K. P.</span> i <span class="anon-block">D. W.</span>, zaś spadek po <span class="anon-block">J. P. (3)</span> zmarłej w dniu 17 października 2008 roku w <span class="anon-block">G.</span> nabyły dzieci: <span class="anon-block">K. P.</span> i <span class="anon-block">D. W.</span> po 1/2 części. Spadek po <span class="anon-block">D. W.</span> zmarłej 10 października 2010 roku w <span class="anon-block">G.</span> nabyli z mocy ustawy mąż <span class="anon-block">W. W. (1)</span> oraz dzieci : <span class="anon-block">J. W.</span>, <span class="anon-block">K. W.</span> i <span class="anon-block">P. W.</span> po ¼ części spadku każde z nich. <span class="anon-block">W. W. (1)</span> zmarł w dniu 16 grudnia 2014 roku, zaś spadek po nim nabyły dzieci: <span class="anon-block">J. O. (2)</span> (z domu <span class="anon-block">W.</span>), <span class="anon-block">K. W.</span> i <span class="anon-block">P. W.</span> po 1/3części spadku każde z nich. <span class="anon-block">J. S.</span> zmarła w dniu 7 (listopada 1987 roku w <span class="anon-block">Ł.</span>, zaś spadek po niej nabył mąż <span class="anon-block">F. S.</span> i syn <span class="anon-block">R. S.</span> po 1/2 części każdy z nich. Spadek po <span class="anon-block">F. S.</span> nabył w całości syn - <span class="anon-block">R. S.</span>.</p>
<p>Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd I instancji wywiódł, że jak stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 1)">art. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o księgach wieczystych i hipotece</a> (Dz. U. z 2019 r. poz. 2204 z późn. zm.), księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości.</p>
<p>Założenie księgi wieczystej może nastąpić tylko wówczas, gdy prawo własności tego, kto ma być wpisane w zakładanej księdze wieczystej jako właściciel, zostało dostatecznie wykazane. W postępowaniu wieczystoksięgowym wykazanie prawa własności jest dopuszczalne wyłącznie przez złożenie dokumentów stwierdzających nabycie własności konkretnej nieruchomości, sporządzonych w odpowiednej, przewidzianej przez prawo formie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 31)">art. 31 ustawy o księgach wieczystych i hipotece</a>).</p>
<p>Zgodnie z § 106 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych w systemie teleinformatycznym (Dz. U. poz. 312 z późn. zm.) do wniosku o założenie księgi wieczystej dołącza się dokumenty stwierdzające nabycie własności nieruchomości określonej we wniosku oraz dokumenty stanowiące podstawę oznaczenia nieruchomości.</p>
<p>Zdaniem Sądu I instancji, wnioskodawca nie wykazał tytułu prawnego do nieruchomości objętej wnioskiem, a tym samym brak było podstaw do dokonania wpisu zgodnego z wnioskiem, co skutkowało oddaleniem wniosku o założenie księgi wieczystej oraz wpis prawa własności ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(9))">art. 626<sup>
<!-- -->9</sup> k.p.c.</a>).</p>
<p>Apelację od powyższego rozstrzygnięcia złożył wnioskodawca.</p>
<p>Skarżący zarzucił rozstrzygnięciu:</p>
<p>1.obrazę prawa materialnego, tj.</p>
<p>a. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 26;art. 26 ust. 1)">art. 26 ust.1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece</a> poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie przy rozpoznaniu wniosku o wpis danych zawartych w wypisie z ewidencji gruntów i wyrysie z mapy ewidencyjnej,</p>
<p>b. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 35)">art. 35</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 1;art. 1 ust. 1)">art. 1 ust.1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece</a> przez oddalenie wniosku o założenie księgi wieczystej, w sytuacji gdy w przypadku braku księgi właściciel nieruchomości obciąża prawny obowiązek złożenia wniosku o jej założenie i ujawnienie w niej przysługującego jej prawa,</p>
<p>c. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65;art. 65 § 2)">art. 65 § 2 k.c.</a> poprzez nieuwzględnienie woli stron aktu notarialnego nr 934 z dnia 15 kwietnia 1931r., w sytuacji gdy z treści aktu notarialnego oraz ze sposobu użytkowania nieruchomości wynika wprost, że wolą i zgodnym zamiarem stron była sprzedaż fizyczna połowy <span class="anon-block">działki nr (...)</span> jako odrębnej nieruchomości, na co wskazują również sformułowania zawarte w akcie:” sprzedaje współstawającej <span class="anon-block">J. P. (1)</span> na pełną jej własność, „połowa placu” „połowa nieruchomości”;</p>
<p>d.§ 107 ust. 1 i 2 rozporządzenai Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 lutego 2016r. w zakresie zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych w systemie teleinformatycznym przez błędną wykładnię, polegająca na przyjęciu i uznaniu, że przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty nie uzasadniają założenia księgi wieczystej;</p>
<p>2.naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:</p>
<p>a. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 628(8);art. 628(8) § 2)">art. 628<sup>
<!-- -->8</sup> § 2 k.p.c.</a> w zw. z § 109 ust.1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 lutego <span class="anon-block"> (...)</span>. w sprawie zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych w systemie teleinformatycznym, poprzez zbadanie jedynie treści i formy wniosku oraz dołączonych do niego dokumentów, podczas gdy w postępowaniu tym sąd jest zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu również zbiory dokumentów, dokumenty należące do zaginionej lub zniszczonej dotychczasowej księgi nieczystej oraz zachowane części takiej księgi , a także dane z ewidencji gruntów i budynków;</p>
<p>b. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(9))">art. 626<sup>
<!-- -->9</sup> k.p.c.</a> poprzez oddalenie wniosku o wpis w księdze wieczystej pomimo nieistnienia przeszkód do jego dokonania ,</p>
<p>c. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez dokonanie przez sąd oceny dowodów w sposób sprzeczny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, polegającej na ustaleniu, że zgodnym zamiarem stron aktu notarialnego nr 934 z dnia 15 kwietnia 1931 roku było dokonanie sprzedaży udziału we współwłasności nieruchomości, oznaczonej jako <span class="anon-block">działka gruntu nr (...)</span> w sytuacji gdy w akcie tym wprost zostało użyte sformułowanie, że <span class="anon-block">S. G.</span> sprzedaje <span class="anon-block">J. P. (5)</span> połowę nieruchomości na pełną jej własność oraz gdy zarówno z przedłożonych dokumentów jak i sposobu użytkowania działek oznaczonych obecnie nr 149 i 150 wynika jednoznacznie, że zamiarem stron był podział działki na dwie niezależne nieruchomości .</p>
<p>W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku o założenie księgi wieczystej jak również dokonanie w niej wpisów w prawa własności zgodnie z wnioskiem.</p>
<p>Nadto, skarżący niósł o dopuszczenie dowodu :</p>
<p>1. z mapy dla celów prawnych z dnia 10 sierpnia 2016r., sporządzoną przez geodetę <span class="anon-block">W. P.</span> dla <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, objętej księga hipoteczną 136 ”<span class="anon-block">D. O.</span>” na okoliczność sposobu zabudowy <span class="anon-block">działek (...)</span> , lokalizacji studni i przebiegu garnicymiedzy działkami;</p>
<p>2.z aktu notarialnego Rep. A nr 156 za 1937 r., sporządzanego w dniu 25 października 1937 r. przed notariuszem <span class="anon-block">K. L.</span>, na okoliczność woli stron tejże umowy co do przekazania na wyłączną własność obdarowanemu połowy placu stanowiącego <span class="anon-block">działkę oznaczoną numerem (...)</span> z wyłączeniem innych osób, tj. faktu, że akt ten obejmował połowę działki , nie zaś udział we współwłasności.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Apelacja nie jest zasadna.</p>
<p>Wbrew zarzutom podniesionym w apelacji, Sąd I instancji nie naruszył zarówno przepisów prawa materialnego jak i procedury cywilnej, regulującej postępowanie wieczystoksięgowe.</p>
<p>Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 381)">art. 381 k.p.c.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> pominął wnioski dowodowe zgłoszone w apelacji jako spóźnione, gdyż tego rodzaju dowody skarżący mógł złożyć w toku postępowania przed sądem I instancji.</p>
<p>Kognicja sądu wieczystoksięgowego została opisana dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(8);art. 626(8) § 2)">art.626<sup>
<!-- -->8</sup> § 2 k.p.c.</a>, zgodnie z którym, rozpoznając wniosek o wpis sąd bada jedynie treść wniosku, załączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Kognicja ta jest wąsko zakreślona w stosunku do postępowania nieprocesowego. Sąd w postępowaniu wieczystoksięgowym nie rozstrzyga sporów i nie przeprowadza postępowania dowodowego na okoliczność sposobu użytkowania nieruchomości objętych wnioskiem, jak również nieruchomości sąsiednich – tego rodzaju zagadnienia są poza kognicją sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym. Tym samym zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65)">art. 65 k.c.</a> jest całkowicie bezzasadny.</p>
<p>Stosownie do § 106 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych w systemie teleinformatycznym (Dz. U. poz. 312 z późn. zm.), do wniosku o założenie księgi wieczystej dołącza się dokumenty stwierdzające nabycie własności nieruchomości określonej we wniosku oraz dokumenty stanowiące podstawę oznaczenia nieruchomości.</p>
<p>Z tego zapisu wynika jednoznacznie, że do wniosku o założenie księgi wieczystej wnioskodawca winien załączyć dokumenty stanowiące podstawę nabycia prawa własności nieruchomości objętej wnioskiem. Tego wymogu nie spełniają dokumenty stwierdzające nabycie jedynie udziału w prawie walności nieruchomości objętej wnioskiem.</p>
<p>Powołana przez skarżącego regulacja zawarta w § 109 przedmiotowego rozporządzenia dotyczy zbirów dokumentów, bądź też dokumentów należących do zaginionej lub zniszczonej księgi wieczystej, która była prowadzona dla nieruchomości. Skarżący nie precyzuje jakie dokumenty opisane dyspozycją tego przepisu sąd winien wziąć pod uwagę z urzędu w przedmiotowej sprawie. Tym samym zarzut ten jest całkowicie bezzasadny.</p>
<p>W niniejszej sprawie, jak trafnie zauważył Sąd I instancji, skarżący swoje prawo własności oraz prawa wskazanych we wniosku współwłaścicieli do <span class="anon-block">działki nr (...)</span> położonej w <span class="anon-block">G.</span> wywodzi od pierwotnej właścicielki - <span class="anon-block">J. P. (1)</span>. <span class="anon-block">J. P. (6)</span> umową z dnia 15 kwietnia 1931 roku nabyła jedynie udział wynoszący1/2 część w prawie własności opisanej w tym dokumencie nieruchomości. Rację ma Sąd I instancji, że tak należy rozumieć użyte w akcie notarialnym sformułowanie „niepodzielna połowa”' odpowiadające dzisiejszemu udziałowi we współwłasności w 1/2 części. Gdyby przedmiotem tej umowy była fizycznie wydzielona połowa nieruchomości, zostałyby określone jej granice przez wskazanie choćby tego, czy przedmiotem transakcji jest prawa bądź lewa, ewentualnie wschodnia czy zachodnia albo północna czy południowa połowa nieruchomości. Takich określeń w umowie z dnia 15 kwietnia 1931 roku nie ma, mowa jest jedynie o „niepodzielnej połowie”, czyli udziale we współwłasności. W tym stanie rzeczy, w istocie <span class="anon-block">J. P. (1)</span> umową z dnia 15 kwietnia 1931 roku nie nabyła działki o obszarze około 1500 łokci kwadratowych - jak to rozumie wnioskodawca, lecz udział wynoszący ½ części w prawie własności nieruchomości o obszarze około 3000 łokci kwadratowych. Podobnie - mocą kolejnej złożonej przez wnioskodawcę umowy z dnia 19 kwietnia 1946 foku, <span class="anon-block">J. P. (1)</span> sprzedała <span class="anon-block">J. P. (4)</span> i <span class="anon-block">F. S.</span> połowę swojego udziału w przedmiotowej nieruchomości, czyli udział wynoszący 1/4 część, a nie fizycznie wydzieloną działkę odpowiadającą obszarem temu właśnie udziałowi. Do wniosku nie dołączono przy tym dokumentów, które mogłyby wskazywać na dokonanie formalnego zniesienia współwłasności nieruchomości, w wyniku którego <span class="anon-block">J. P. (1)</span> (bądź jej następcy prawni) nabyliby własność nieruchomości odpowiadającej obecnie <span class="anon-block">działce nr (...)</span>. Powołanie się na to, iż dla drugiej połowy nieruchomości jest założona księga wieczysta nie jest wystarczające. Sąd w postępowaniu wieczystoksięgowym orzeka na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku i nie poszukuje samodzielnie innych dowodów potwierdzających prawo własności wnioskodawcy i uczestników postępowania.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu Okręgowego, zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, jest całkowicie bezzasadny.</p>
<p>Zgodzić należy się z Sądem I instancji, że skarżący nie przedstawiał dokumentów, które mogłyby stanowić podstawę żądanego wpisu prawa własności – stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 31)">art. 31 ustawy o księgach wieczystych i hipotece</a> – tym samym zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(9))">art. 626<sup>
<!-- -->9 </sup>k.p.c.</a> nie znajduje żadnego uzasadnienia.</p>
<p>Zdaniem Sadu Okręgowego brak jest podstaw do stawiania Sądowi I instancji zarzutów naruszenia prawa materialnego – w szczególności art. 26 ust. 1 , czy też art. 35 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 1;art. 1 ust. 1)">art. 1 ust.1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece</a> ( tj.Dz.U. z 2023r. poz. 146).</p>
<p>Wbrew poglądowi skarżącego, dane zawarte w ewidencji gruntów, czy też wyrys z mapy ewidencyjnej nie są dokumentami, które stanowić mogą podstawę wpisu prawa wolności w dziale II księgi wieczystej. Dane z tych dokumentów mogą stanowić podstawę oznaczenia nieruchomości w dziale I księgi wieczystej, w sytuacji gdy wykazane jest prawo własności przedmiotowej nieruchomości</p>
<p>Sam przepis art. 35 w zw. z art.1 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych nie może stanowić podstawy wpisu w księdze wieczystej, w sytuacji gdy brak jest dokumentów stwierdzających prawo własności przedmiotowej nieruchomości.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 §2 k.p.c.</a>
</p>
</div>