I SA/Sz 934/11

SENTENCJA Dnia 22 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R D na działania Naczelnika Urzędu Skarbowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 28 października 2001 zatytułowanym "pozew w postępowaniu nakazowym" R D zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o uznanie, że Urząd Skarbowy dopuścił się ujawnienia tajemnicy skarbowej, wnosząc o nakazanie organowi zaprzestania tych działań, naprawienie szkody wyrządzonej tym działaniem, zarzucając naruszenie art. 293 § 2 i art. 294 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w toku prowadzonych czynności egzekucyjnych, pracownicy Urzędu Skarbowego ujawnili nieupoważnionym osobom trzecim, bez upoważnienia i uprzedzenia – dokładne dane dotyczące wysokości nieuznawanych przez skarżącego zobowiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [ p.p.s.a. ]. Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne – pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach – pkt 4a, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a wskazanego przepisu - pkt 8. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność rozszerzają też przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Powyżej przytoczone przepisy wyznaczają zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego oraz zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, iż sąd administracyjny w trakcie wykonywania kontroli administracji publicznej winien w każdym przypadku ustalić, czy zaskarżony akt (czynność) podjęty przez organ administracji mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Brak kognicji sądu administracyjnego wyłącza zastosowanie lub odmowę zastosowania środków przewidzianych w ustawie p.p.s.a. Wynika to wprost z art. 58 § 1 p.p.s.a., który m.in. stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1), jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). W rozpoznawanej sprawie R Ddomaga się od Sądu uznania, że Urząd Skarbowy, działający jako organ egzekucyjny bezprawnie naruszył tajemnicę skarbową, ujawniając informacje o jego zobowiązaniach innym podmiotom i jednocześnie wnosi o zobowiązanie organu do zaprzestania tych działań i naprawienia szkody. W ocenie Sądu, zaskarżone działanie organu egzekucyjnego nie podlega kontroli sądu administracyjnego, bowiem nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., a ponadto żaden przepis szczególny nie przekazuje skarg na tego rodzaju działania do właściwości sądu administracyjnego. Należy wskazać, iż w związku z tym, iż z pisma wynika, że wobec R D toczy się postępowanie egzekucyjne, ewentualnej sądowej kontroli podlegać będą dopiero postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i to tylko te na które służy zażalenie ( art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.), nie zaś poszczególne czynności podejmowane przez organ egzekucyjny. W świetle powyższego, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, brak jest podstaw do uznania właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi na wyżej opisane działanie Urzędu Skarbowego. Sąd nie ma także uprawnień do zobowiązania organu do zaprzestania tych działań jak i do zobowiązania do naprawienia szkody powstałej z tego tytułu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.