I OSK 2077/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tamara Dziełakowska sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) sędzia del. WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 882/17 w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego oddala skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 marca 2018 r., w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., dalej: p.p.s.a.) oddalił skargę S. K. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] z [...] 2017 r. uchylającą decyzję Wydziałowej Komisji Stypendialnej Wydziału [...] z [...] 2016 r. o odmowie przyznania skarżącej stypendium socjalnego. W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku S. K., reprezentowana przez adwokata, podniosła zarzuty naruszenia następujących przepisów postępowania, wskazując że miały one istotny wpływ na wynik sprawy: 1. Art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak odniesienia się do kluczowych w przedmiotowej sprawie zarzutów, które miały istotny wpływ na wynik sprawy tj. zarzutów dotyczących wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa przez organ, który nie był właściwy w sprawie (w rozumieniu art. 19 k.p.a.), co powinno skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, jednakże jakikolwiek brak odniesienia się do zarzutów dotyczących nieważności wydanych decyzji, skutkuje uniemożliwieniem możliwości zdekodowania procesu rozumowania, jaki doprowadził Sąd do uznania, że organ administracji publicznej wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności sprawy administracyjnej; 2. Art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 19 k.p.a. poprzez brak stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej mimo że decyzja organu I i II instancji została wydana przez niewłaściwy organ, co powinno skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji a nie oddaleniem skargi; 3. Art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 19 k.p.a. poprzez brak stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej mimo że decyzja organu I i II instancji została wydana przez niewłaściwy organ, co powinno skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji a nie oddaleniem skargi, co zostało wykazane w trakcie postępowania sądowego. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Odwoławcza Komisja Stypendialna dla Studentów [...] wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. W pierwszej kolejności za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. W odniesieniu do zarzucanego w skardze kasacyjnej naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. zauważyć należy, że przepis ten obliguje sąd do przedstawienia w uzasadnieniu wyroku stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienia. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09, przepis ten może stanowić samodzielną podstawę kasacyjną, jeżeli uzasadnienie nie zawiera stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego jako podstawa zaskarżonego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie stan taki nie ma miejsca, a zarzuty skargi kasacyjnej nie dotyczą braku oparcia rozstrzygnięcia na określonych ustaleniach faktycznych, ale odnoszą się do kompletności motywów tego rozstrzygnięcia i oceny materialnoprawnych zarzutów skargi jako niezasadnych. Tak sformułowany zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a nie może odnieść skutku. Nie można też stwierdzić, aby wyrok Sądu I instancji nie poddawał się kontroli ze względu na wady uzasadnienia, ponieważ zawiera ono rozważania odnoszące się do wszystkich zasadniczych dla sprawy kwestii. Brak jest również podstaw, by uznać za uzasadnione pozostałe zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej. Zmierzają one w swej istocie do wykazania braku właściwości Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] do rozpatrywania tej sprawy. Jak wywodzi pełnomocnik skarżącej kasacyjnie, w treści decyzji nie został oznaczony zakres kompetencji przekazanych Komisji przez Dziekana Wydziału [...] oraz Rektora Uniwersytetu. Sam zaś fakt powołania Komisji nie wystarcza do określenia ich kompetencji. Uznając powyższą argumentację za nieusprawiedliwioną Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w petitum objętej skargą decyzji organ powołał stosowne w tej mierze przepisy Regulaminu pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu [...]. Regulamin ten został wprowadzony zarządzeniem nr [...] Rektora tego Uniwersytetu z dnia [...] 2014 r. W § 12 ust. 1 Regulaminu przewidziano, że stypendium socjalne, stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych i zapomoga są przyznawane na wniosek studenta przez Wydziałową Komisję Stypendialną. W myśl § 14 ust. 1 od decyzji Wydziałowej Komisji Stypendialnej studentowi przysługuje odwołanie, składane za jej pośrednictwem, do Odwoławczej Komisji Stypendialnej w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Powyższa delegacja uprawnień przysługujących rektorowi, znajduje swą podstawę w art. 175-177 ustawy z 27 lipca 2005 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1842). W piśmiennictwie wskazuje się, że kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej powołania komisji stypendialnej dokonuje w drodze aktu wskazanego w statucie uczelni, a jeżeli brak będzie takiego wskazania, to należy uznać, że będzie to zarządzenie. Mocą tego aktu nastąpi nie tylko kreacja tego podmiotu, lecz także przekazanie mu kompetencji w zakresie podejmowania decyzji administracyjnych dotyczących przyznawania pomocy materialnej studentom. Akt ten będzie przywoływany w podstawie prawnej rozstrzygnięć podejmowanych przez komisję stypendialną, ponieważ będzie on wskazywał właściwość rzeczową tego organu. (tak: Chmielnicki P., Stec P., Prawo o szkolnictwie wyższym. Komentarz., Lex 2017) W świetle powyższego brak jest podstaw do uznania, by wyrok Sądu I instancji zapadł z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 19 k.p.a. oraz art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 19 k.p.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a, oddalił skargę kasacyjną.