II SA/Ol 495/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 października 2009r. wniosku A. Z. o ustanowienie radcy prawnego do sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. Z. na orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w O. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej postanawia oddalić wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. UZASADNIENIE W dniu "[...]" A. Z. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia "[...]" (sygn. akt "[...]"). Pismem procesowym z dnia "[...]" skarżący cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy, stwierdzając, iż nie jest ona już mu potrzebna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego do sporządzenia skargi kasacyjnej, a następnie cofnął przedmiotowy wniosek. W konsekwencji merytoryczne rozpoznawanie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez dokonywanie oceny oświadczeń skarżącego co do jego sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych było niecelowe. Złożenie oświadczenia o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy oznaczało, że skarżący rezygnuje z możliwości ubiegania się o uzyskanie finansowej pomocy państwa w procesie sądowym (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2029/07). W związku z tym, iż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w przypadku jego cofnięcia przez skarżącego, wniosek ten postanowiono oddalić. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 243 § 1 i art. 258 § 1 powołanej ustawy postanowiono jak w sentencji.