II OZ 1068/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 801/08 o wstrzymaniu wykonania decyzji w sprawie ze skargi L. i Z. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE L. i Z. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...], nakazującą rozbiórkę bramy usytuowanej na terenie dz. Nr ewid. [...] z obrębu [...] w K.-J. w pasie ul. G. wybudowanej bez zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Razem ze skargą złożony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym skarżący wskazali, iż konsekwencją wykonania decyzji dotyczącej nakazu rozbiórki może być naruszenie ich prawa własności i posiadania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2008 r., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżących wiąże się przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych w związku z budową, jak również z koniecznością ponoszenia nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku. J. B., uczestnik postępowania, wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc, iż rozbiórka obiektu, którego dotyczy zaskarżona decyzji, z uwagi na jego specyfikę nie spowoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jest to bowiem brama, którą można rozebrać i powtórnie złożyć w innym wybranym przez skarżących i zgodnym z prawem miejscu. Dodał także, iż brak wykonania decyzji może wyrządzić mu szkodę w postaci uniemożliwienia dojazdu oraz swobodnego korzystania z jego posesji, co Sąd powinien także uwzględnić rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, iż chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto pogląd, iż decyzja nakazująca rozbiórkę w przypadku jej wykonania a następnie ewentualnego uchylenia przez sąd jest tego rodzaju rozstrzygnięciem, które może spowodować wyrządzenie stronie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie albowiem wykonanie decyzji spowoduje rozbiórkę bramy. Biorąc zaś pod uwagę, iż jest to obiekt trwale związany z gruntem, stwierdzić należy, iż jego rozbiórka może wywołać skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2008 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za zasadne. Z tych względów , Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił zażalenie oddalić.