II SA/Op 253/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędziowie { Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik - spr. Protokolant sekretarz sądowy Mariola Górska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2008 r. sprawy ze skargi R. Ż. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia: umorzyć postępowanie UZASADNIENIE Skarżący R. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...], w sprawie uznania go za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę, wniósł o oddalenie skargi argumentując, że skarżący nie spełnił warunków określonych w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, które uprawniałyby go do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Pismem procesowym z dnia 16 września 2008r. skarżący oświadczył, iż cofa skargę, wobec przyznania mu zasiłku dla bezrobotnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie zaś z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, że skarżący może w każdym czasie cofnąć skargę, a sąd jest związany jej cofnięciem (art. 60 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Mając na uwadze powyższy przepis oraz dokonując zgodnie z jego dyspozycją oceny oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi, uznać należało, iż oświadczenie skarżącego wiązało sąd, bowiem z treści tego oświadczenia oraz treści skargi nie wynikało, aby złożone zostało ono w celu obejścia prawa. Na obecnym etapie postępowania nie można również przyjmować, iż zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności lub dotknięta jest wadą, która stanowiłaby podstawę do wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej. Skarżący może cofnąć skargę w każdym czasie, bowiem to on rozporządza skargą i stąd też wobec stwierdzenia braku przesłanek uniemożliwiających sądowi uznanie za niedopuszczalne cofnięcie przedmiotowej skargi, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art.161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.