I SA/Kr 1109/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia. UZASADNIENIE Pismem z dnia 15.06.2009 r. Gmina K. wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zgłoszonych przez nią zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Równocześnie ze skargą złożono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia SKO . W uzasadnieniu swego wniosku strona skarżąca podniosła szereg okoliczności związanych ze sprawą zarzutów na postępowanie egzekucyjne oraz ze sprawą w przedmiocie opłat za korzystanie ze środowiska, której skutkiem jest wszczęte przeciwko niej postępowanie egzekucyjne. Odnosząc się natomiast do meritum wniosku Gmina podniosła, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia naraziłoby ją na niepowetowaną szkodę, gdyż uniemożliwiłoby jej wykonywanie zadań określonych ustawą o samorządzie gminnym, w tym także zadań w zakresie ochrony środowiska. Naliczone opłaty podwyższone (za korzystanie ze środowiska – przyp. Sądu) wynoszą 10.128.257 zł oraz odsetki na dzień 4.03.2008 r. i są niemożliwe do uregulowania, ponieważ ich wysokość wynosi ok. 1/3 wartości całego budżetu Gminy. Tym samym niemożliwym staje się także wykonanie rozpoczętych już inwestycji z zakresu ochrony środowiska – budowy sieci kanalizacji sanitarnej na terenie Miasta K. oraz na pozostałym terenie Gminy. Egzekucja dotychczas skierowanych do przymusowego ściągnięcia należności doprowadzi już do poważnych kłopotów finansowych Gminy, zaś egzekucja kolejnych należności (w łącznej kwocie jak powyżej) do całkowitego jej paraliżu, a to wszystko przed merytorycznym załatwieniem jej sprawy. W odpowiedzi na wezwanie Sądu SKO pismem z dnia 13 października 2009 r. przekazało uwierzytelnioną kopię zawiadomienia o zajęciu wierzytelności Gminy z rachunku bankowego w kwocie 404.208,90 zł z dnia 17 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W ocenie tut. Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, pomimo trudnej sytuacji finansowej strony skarżącej, ponieważ wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie spowoduje wstrzymania czynności egzekucyjnych. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 cyt. ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym sąd może udzielić stronie skarżącej tzw. ochrony tymczasowej, które polega na wstrzymaniu wykonania np. egzekucji należności pieniężnych wynikających z zaskarżonej decyzji administracyjnej (względnie podatkowej), aż do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania w tym przedmiocie stosownego rozstrzygnięcia. Tut. Sąd stwierdza, iż zobrazowana we wniosku skarżącej sytuacja finansowa Gminy jest obiektywnie rzecz biorąc trudna i podlegałaby rozważeniu w przypadku złożenia stosownego wniosku o ochronę tymczasową, jednakże nie w przedmiotowym postępowaniu. Jedyna możliwa ingerencja sądu administracyjnego w postępowanie egzekucyjne na zasadzie ochrony tymczasowej ma miejsce wówczas, gdy przedmiotem sprawy jest decyzja lub inny akt administracji publicznej, która podlega przymusowemu wykonaniu w drodze egzekucji: w tym przypadku dotyczyłoby to decyzji nakładającej na Gminę K. opłaty za korzystanie ze środowiska, gdyby decyzje te były przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Tak jednak nie jest – przedmiotem niniejszej sprawy jest bowiem postanowienie SKO utrzymujące w mocy postanowienie wierzyciela, tj. Marszałka Województwa, co do odmowy uznania zgłoszonych przez Gminę zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Wstrzymanie takiego postanowienia, będącego postanowieniem odmownym, nie spowoduje pozytywnych dla Gminy skutków w postępowaniu egzekucyjnym. W ramach zaś ochrony tymczasowej nie jest możliwe "wstrzymanie", które by polegało np. hipotetycznie na pozytywnym rozpatrzeniu tych zarzutów. Sąd może jedynie dokonać kontroli postępowania i rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, ale nie może zastąpić organu administracyjnego, ponieważ nie jest "trzecią instancją". Sąd nie ma możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego, dlatego wniosek strony skarżącej mógł być merytorycznie rozpatrzony jedynie w ramach art. 61 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 21 maja 2004 r., sygn. akt FZ 90/2004). Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia, działając na zasadzie art. 61 §§ 3 i 5 p.p.sa.