II OZ 1274/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 września 2015 r. sygn. akt II SA/Lu 536/15 odrzucające skargę A.R. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nakazania wykonania oceny stanu technicznego obiektu postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 września 2015 r. sygn. akt II SA/Lu 536/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A.R. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015r. w przedmiocie nakazania wykonania oceny stanu technicznego obiektu oraz zwrócił skarżącej kwotę 500 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniami z dnia 23 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi oraz złożenia własnoręcznie podpisanego przez skarżącą pełnomocnictwa procesowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwania pełnomocnik skarżącej odebrała w dniu 18 sierpnia 2015 r., a w dniu 25 sierpnia 2015 r. został uiszczony wpis od skargi. W tym dniu został także uzupełniony jej brak formalny. W ocenie Sądu wniesiona skarga podlegała odrzuceniu z powodu uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd wskazał, że w związku z niemożnością doręczenia skarżącej pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", przesyłkę zawierającą przedmiotowe wezwanie pozostawiono w urzędzie pocztowym w dniu 3 sierpnia 2015 r. W tym dniu dokonano pierwszego awizo. Powtórne awizo zostało dokonane w dniu 11 sierpnia 2015 r. Zatem przesyłkę należało uznać za doręczoną w dniu 17 sierpnia 2015 r., stosownie do treści art. 73 § 4 P.p.s.a. W tej sytuacji późniejsze odebranie pisma przez stronę, tj. w dniu 18 sierpnia 2015 r. nie może być uznane jako ponowne doręczenie. W konsekwencji siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 24 sierpnia 2015 r. Natomiast pełnomocnik skarżącej dokonał czynności uzupełnienia braku dopiero w dniu 25 sierpnia 2015 r., a zatem z uchybieniem terminu. Dlatego skarga została przez Sąd odrzucona. Zwrot wpisu został dokonany na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Postanowieniu temu zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że strona z własnej winy uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci uiszczenia wpisu od skargi i złożenia własnoręcznie podpisanego pełnomocnictwa procesowego, w sytuacji gdy błąd w wyliczeniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wynikał z błędnego wyliczenia przez operatora pocztowego i wskazania na awizie terminu do odebrania przesyłki, a zatem z przyczyn niezawinionych przez skarżącą. Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Przy piśmie z dnia 25 listopada 2015 r. strona skarżąca przedłożyła dwa pisma [...] S.A. kierowane do skarżącej w związku ze skargą na nieprawidłową pracę pracownika UP [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarga A.R. została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W sprawie niesporne jest, że ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych wniesionej skargi upłynął z dniem 24 sierpnia 2015 r., zaś braki te zostały uzupełnione w dniu 25 sierpnia 2015 r., a więc dzień po upływie terminu. Jak wynika z akt sprawy korespondencja sądowa zawierająca wezwania do uzupełnienia braków skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w trybie art. 73 P.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 P.p.s.a.). W sprawie pierwsze zawiadomienie zostało dokonane w dniu 3 sierpnia 2015 r., a powtórne w związku z niepodjęciem pisma, w dniu 11 sierpnia 2015 r. W tej sytuacji – stosowanie do normy art. 73 § 4 w zw. z § 1 P.p.s.a – doręczenie przesyłki uważa się za dokonane z dniem 17 sierpnia 2015 r. Natomiast podnoszona przez skarżącą kwestia nieprawidłowego wskazania na awizie, że termin do odbioru przesyłki upływa z dniem 18 sierpnia 2015 r. i że w tym dniu nastąpiło faktyczne odebranie przesyłki, co spowodowało, że skarżąca w konsekwencji uchybiła terminowi do uzupełnienia braków, nie ma znaczenia z punktu widzenia zgodnego z prawem ustalenia, że braki te zostały uzupełnione już po terminie. Również tak akcentowana w zażaleniu kwestia braku winy po stronie skarżącej w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków nie konwaliduje czynności dokonanej po terminie. W tym miejscu wyjaśnić należy, że kwestia braku winny w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej może być badana w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania konkretnej czynności procesowej w trybie art. 85 i następnych P.p.s.a., a nie w postępowaniu wywołanym zażaleniem na postanowienie o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Skoro zaś skarga została odrzucona, to prawidłowo Sąd pierwszej instancji orzekł o zwrocie stronie całego uiszczonego wpisu od tej skargi, stosownie do normy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.