Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Wa 1862/14

Sądy administracyjne2014-12-05
Sygnatura
II SA/Wa 1862/14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2014-12-05
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Sławomir Antoniuk

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w sprawie inwalidztwa i związku inwalidztwa ze służbą postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Orzeczeniem Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w [...] (dalej: WKL) z dnia [...] czerwca 2014r., (nr [...]), skarżący M. N. został uznany za niezdolnego do służby w Służbie Więziennej, z powodu zdiagnozowania u niego organicznego zespołu astenicznego. WKL orzekła również wobec skarżącego przynależność do trzeciej grupy inwalidzkiej, stwierdzając jednak, że inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą. Pismem z dnia [...] czerwca 2014r. M. N. wniósł odwołanie od powyższego orzeczenia do Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w [...]. Oświadczył, że nie zgadza się na stwierdzeniem, jakoby ustalone inwalidztwo nie pozostawało w związku ze służbą. Okręgowa Komisja Lekarska MSW w [...] (dalej: OKL) orzeczeniem z dnia [...] września 2014 r. (nr [...]) zaliczyła skarżącego do trzeciej grupy inwalidów, wskazując jednocześnie brak związku pomiędzy inwalidztwem, a służbą w Służbie Więziennej u badanego. Ponadto OKL orzekła, że skarżący jest zdolny do pracy i nie wymaga opieki innej osoby. Pismem z dnia 7 października 2014r. M. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie OKL dnia [...] września 2014 r. (nr [...]), ponownie podnosząc, że ustalone u niego inwalidztwo pozostaje w związku z pełnioną służbą. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia, dotyczy ustalenia inwalidztwa i związku inwalidztwa ze służbą, nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 – 8 P.p.s.a., z których wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują Sygn. akt II SA/Wa 1862/14 środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne – pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach – pkt 4a, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a - pkt 8. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność rozszerzają też przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Naczelny Sąd Administracyjny w tezach wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. OSK 1203/04 (internetowa baza orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy. Jedna grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby, to jest zagadnień ustalania stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonego stopnia zdolności do służby, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Druga grupa orzeczeń komisji lekarskich to orzeczenia ustalające schorzenia czy też inwalidztwo funkcjonariusza i ich związek ze służbą do celów odszkodowawczych, rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenia z tej grupy poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego. W uchwale z dnia 27 października 1999 r. o sygn. akt III ZP 9/99 (OSNP 2000/5/167) Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd administracyjny nie jest właściwy Sygn. akt II SA/Wa 1862/14 w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby czy inwalidztwa ze służbą wojskową. Podobne stanowisko w tym zakresie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu składu 7 sędziów z dnia 6 listopada 2000 r. o sygn. akt OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...], wydane na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U.2013.667 j.t.). W zaskarżonym orzeczeniu, po przeprowadzeniu kontrolnego badania lekarskiego, Okręgowa Komisja Lekarska MSW w [...] zaliczyła skarżącego do trzeciej grupy inwalidzkiej oraz stwierdziła, iż jego inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą w Służbie Więziennej. W związku z powyższym, ustalenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, dotyczące służby wojskowej znajdą również, w drodze analogii, zastosowanie w niniejszej sprawie do Służby Więziennej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2014r., I OSK 782/14) albowiem zaskarżone orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w [...] z dnia [...] września 2014r., nr [...] wydane zostało na podstawie powyższej ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) i dotyczy ustalenia stanu zdrowia skarżącego w przedmiocie zaistnienia inwalidztwa i jego związku ze służbą. Sprawa z zakresu weryfikacji orzeczeń w przedmiocie stwierdzenia niezdolności (zdolności) do służby, związku powstałego schorzenia ze służbą oraz ustalenie inwalidztwa, związku inwalidztwa ze służbą w Służbie Więziennej, należy do kategorii spraw, które na mocy art. 476 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2014.101 j.t., dalej: k.p.c.) zalicza się do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sprawy te poddane są właściwości sądu powszechnego (art. 477(8) § 1 k.p.c.). Na tą kategorię orzeczeń OKL skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Sygn. akt II SA/Wa 1862/14 W konsekwencji należało więc stwierdzić, że przedmiot skargi nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, co czyni skargę niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego Sąd odrzuca skargę. W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.