I SAB/Wa 208/09
Sądy administracyjne2009-11-19
Sygnatura
I SAB/Wa 208/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2009-11-19
Rodzaj
Wyrok WSA w Warszawie
Sędziowie
Bogdan WolskiElżbieta LenartMałgorzata Boniecka-Płaczkowska
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska Sędzia WSA Bogdan Wolski (spr.) Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2009 r. sprawy ze skargi Z. Z. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku A. P. z dnia 26 kwietnia 1948 r. o oddanie gruntu położonego w W. przy ul. [...] w użytkowanie wieczyste 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku A. P. z dnia 26 kwietnia 1948 r. o oddanie gruntu położonego w W. przy ul. [...] w użytkowanie wieczyste - w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz Z. Z. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
UZASADNIENIE
Z. Z. wniósł w piśmie z dnia 10 sierpnia 2009 r. skargę na bezczynność Prezydenta W. w postępowaniu w sprawie dotyczącej wniosku o oddanie gruntu położonego w W. przy ul. [...] w użytkowanie wieczyste za czynszem symbolicznym.
W uzasadnieniu skargi Z. Z. wskazał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zobowiązało Prezydenta W. do wydania decyzji rozstrzygającej wymienioną na wstępie sprawę do 15 lipca 2009 r. Prezydent W. nie wykonał tego obowiązku i nie wskazał w jakim terminie zamierza wydać przedmiotową decyzję.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie.
Uzasadniając powyższe stanowisko organ wskazał, że zarzut bezczynności należy uznać za nieuzasadniony. Prezydent W. decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. orzekł o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego do części przedmiotowej nieruchomości, to jest niezabudowanego gruntu o powierzchni [...] m2, stanowiącego działki ew. [...] i [...] z obrębu [...]. Odmówiono ustanowienia użytkowania wieczystego na pozostałej części nieruchomości, gdyż pozostały fragment nieruchomości znajduje sie w liniach rozgraniczających ul. [...]. Decyzją z dnia
[...] sierpnia 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania Z. Z., uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.
Prezydent W. wyjaśnił ponadto, że postępowanie w niniejszej sprawie należy uznać za niezwykle trudne z uwagi na zmianę stanu faktycznego
i prawnego od dnia złożenia wniosku, tj. 26 kwietnia 1948 r. Dawna nieruchomość została podzielona, powstały nowe działki ewidencyjne oraz zmienił się sposób zagospodarowania nieruchomości. Na terenie nieruchomości zlokalizowane są [...]. W dniu 14 maja 2009 r. wystąpiono do Wydziału Planowania Miejscowego Biura Architektury i Planowania Przestrzennego z pytaniem czy w przyszłym planie przewidywana jest zmiana dotychczasowego sposobu korzystania z przedmiotowego gruntu, a w szczególności czy nieruchomość przewidziana jest na cele użyteczności publicznej. W dniu 7 lipca 2009 r. wystąpiono do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami o podział działki nr [...] z obrębu [...]. W piśmie z 17 lipca 2009 r. Delegatura Biura Gospodarki Nieruchomościami odmówiła sporządzenia mapy podziałowej podkreślając, iż leży ona w liniach rozgraniczających drogi. W dniu 19 sierpnia 2009 r. zwrócono się do spadkobiercy właściciela o zajęcie stanowiska co do planowanego sposobu korzystania z przedmiotowego gruntu, a w dniu 20 sierpnia 2009 r. zwrócono sie do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej o wydanie kopii mapy zasadniczej z nakładkami [...] w celu potwierdzenia obecności na nieruchomości podziemnych urządzeń infrastruktury technicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Z art. 3 § 2 pkt 8 w zw. art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), wynika, iż skarga na bezczynność organu może dotyczyć sytuacji, gdy organ administracji, będąc obowiązanym do wydania w ustawowym terminie aktu lub podjęcia innej czynności, nie wykonuje tego obowiązku.
Odnosząc powyższe na grunt sprawy administracyjnej prowadzonej przez Prezydenta W., Sąd stwierdza, iż skarga na bezczynność organu dotyczy niewydania decyzji, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Z akt sprawy administracyjnej wynika, że przed przez wniesieniem skargi do Sądu, skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie sprawy
w ustawowym terminie, to jest dokonał czynności wymaganej art. 52 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że zostały spełnione wymagania formalne warunkujące dopuszczalność skargi na bezczynność organu.
Ustosunkowując się do zarzutu bezczynności organu Sąd na wstępie wskazuje, że z art. 35 § 1 k.p.a. wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż
w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, o czym stanowi art. 35 § 3 k.p.a. Organ prowadzący postępowanie jest obowiązany zawiadomić strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie w przypadku zwłoki z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.).
W konsekwencji należy przyjąć, że organ pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub terminie wyznaczonym w sposób wskazany w art. 36 § 1 k.p.a., przy ograniczeniu wynikającym z art. 35 § 5 k.p.a.
Z akt sprawy administracyjnej, której dotyczy skarga wynika, iż pełnomocnik A. P. złożył 26 kwietnia 1949 r. wniosek o przyznanie byłemu właścicielowi prawa wieczystej dzierżawy lub prawa zabudowy do nieruchomości położonej przy u. [...]. A. P. zbył na rzecz Z. Z. prawa i roszczenia do nieruchomości położonej przy ul. [...] o powierzchni [...] m2, opisanej w księdze wieczystej "Nieruchomości [...]", hip.nr [...]. Decyzja Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2008 r. dotycząca tego wniosku została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2008 r. W decyzji tej organ odwoławczy wskazał, że zaprojektowanie drogi publicznej może stanowić przeszkodę do oddania spornej działki w użytkowanie wieczyste jedynie wówczas, gdy projekt taki został ujęty w planie miejscowym lub w decyzji o lokalizacji drogi publicznej.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpoznaniu zażalenia Z. Z. na niezałatwienie sprawy o oddanie gruntu położonego w W. przy ul. [...] (hip. nr [...]) zobowiązało Prezydenta W. do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy do 15 lipca 2009 r.
Przedstawione powyżej okoliczności potwierdzają, że w toku postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezydenta W. nie podjęto czynności w celu niezwłocznego rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej wniosku A. P. złożonego w dniu 26 kwietnia 1948 r. o przyznanie byłemu właścicielowi prawa wieczystej dzierżawy lub prawa zabudowy do nieruchomości położonej przy ul. [...]. Prezydent W., po rozstrzygnięciu sprawy w postępowaniu odwoławczym, nie podjął czynności istotnych dla załatwienia sprawy, które zostały wskazane decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. Ostatecznie organ uchybił obowiązkowi załatwienia sprawy w ustawowym terminie i nie wydał decyzji także przed wydaniem orzeczenia dotyczącego przedmiotowej skargi.
Podsumowując Sąd stwierdza, że analiza akt sprawy administracyjnej nie wskazuje, aby zaistniały okoliczności niezależne od organu, która stanowiły przeszkodę do załatwienia wniosku, także przy uwzględnieniu wskazań zawartych w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r.
W konsekwencji Sąd ustalił, że Prezydent W. naruszył przepisy określające termin załatwienia sprawy administracyjnej i skarga na bezczynność tego organu jest zasadna.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 149 p.p.s.a. i art. art. 200 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.