III OZ 1218/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia O. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 września 2021 r. sygn. akt II SA/Ol 600/21 odrzucające skargi O. O. i A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie w części dotyczącej odrzucenia skargi O. O. i zwrócenia skarżącej A. M. kwoty 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego, 2. oddalić zażalenie w części dotyczącej odrzucenia skargi A. M. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z 8 września 2021 r. sygn. akt II SA/Ol 600/21, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a." odrzucił skargi O. O. i A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia (pkt 1) oraz zwrócił skarżącej A. M. kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego (pkt 2). W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącej Wydziału WSA w Olsztynie z 13 lipca 2021 r. wezwano skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionych skarg w wysokości 400 zł (200 zł na osobę) oraz do uzupełnienia braków formalnych skarg przez wskazanie numerów PESEL skarżących i złożenie pełnomocnictwa. W 7-dniowym terminie został uiszczony wpis sądowy w kwocie 200 zł w imieniu A. M. oraz zostało nadesłane pełnomocnictwo do działania w imieniu O.O. wraz z jej numerem PESEL. W takim stanie rzeczy Sąd Wojewódzki stwierdził podstawę do odrzucenia skargi, albowiem w odniesieniu do A. M. nie podano numeru PESEL i nie nadesłano pełnomocnictwa, zaś w odniesieniu do O. O. nie uzupełniono braku fiskalnego skargi. Sąd wskazał, że nie może domniemywać, w czyim imieniu uiszczono wpis od skargi. Skoro z potwierdzenia przelewu wynika, że wpłacającym jest A. M., nie można było uznać że wpis uiściła O. O. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła O. O., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Wniosła także o zasądzenie na rzecz skarżącej od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia podano, że skoro to O. O. spełniła wymogi formalne, to logiczne jest, że A. M. zrezygnowała z rozpoznania skargi w jej imieniu, uiszczając opłatę w imieniu O. O. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie prawidłowo wezwał skarżące O. O. i A. M. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numerów PESEL i nadesłanie pełnomocnictwa dla adw. T. C. Strona skarżąca nie zakwestionowała także zasadności zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Bezspornie braki formalne skargi uzupełniła wyłącznie O. O., wskazując numer PESEL oraz przedkładając pełnomocnictwo (k. 19). W takim stanie rzeczy należy ocenić, czy potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi dotyczyło A. M., czy też O. O. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego błędnie przyjęto, że wpis od skargi uiściła A. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyjął takie założenie, biorąc pod uwagę, że zlecającym przelew była A. M. (potwierdzenie przelewu – k. 20). Uwzględniając tylko to potwierdzenie, zaskarżone orzeczenie byłoby poprawne. Jednak wbrew stanowisku tego Sądu nie było konieczne domniemywanie, w imieniu której ze skarżących został uiszczony wpis od skargi. Co pominął WSA w Olsztynie, skarżąca O. O. uzupełniła braki formalne skargi, w jednym piśmie podając numer PESEL oraz udzielając pełnomocnictwa adw. T. C. W tym samym piśmie wymieniono wśród załączników dowód uiszczenia wpisu sądowego. W konsekwencji fakt, że wpłacającym była druga ze skarżących, nie może mieć przesądzającego znaczenia pod kątem analizy całokształtu okoliczności sprawy. Treść pisma O. O. datowanego na 30 lipca 2021 r. pozwala przyjąć, że to w jej imieniu uiszczono wspomniany wpis. Twierdzenie to jest tym bardziej uprawnione, że opłatę skarbową od pełnomocnictwa O. O. także uiściła A. M., pomimo że druga ze skarżących nie nadesłała pełnomocnictwa dla adw. T. C. i nie podała własnego numeru PESEL. W ocenie NSA można zatem uznać, że oba potwierdzenia przelewu załączone do pisma z 30 lipca 2021 r. dotyczyły skarżącej O. O. Ponadto należy wziąć pod uwagę, że wezwania: do uzupełnienia braków formalnych i do uiszczenia wpisu zostały doręczone adw. T. C., który wniósł skargę w imieniu zarówno O. O., jak i A. M. Fakt doręczenia wezwań temu samemu pełnomocnikowi stoi na przeszkodzie przyjęciu, iż O. O. i A. M. uzupełniły braki skargi niezależnie od siebie, obie w niepełnym zakresie. Takie działanie byłoby nielogiczne, zaś w kontekście okoliczności wskazanych w powyższym akapicie uzasadniony jest wniosek przeciwny. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie uznał, że O. O. nie uzupełniła braku fiskalnego skargi i nieprawidłowo odrzucił jej skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Natomiast Sąd ten prawidłowo odrzucił skargę A. M. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej odrzucenia skargi O. O. i zwrócenia skarżącej A. M. kwoty 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego oraz na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie w części dotyczącej odrzucenia skargi A. M. W zakresie wniosku o zasądzenie kosztów postępowania podnieść należy, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie bowiem z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Natomiast w niniejszej sprawie zostało rozpoznane zażalenie na postanowienie, a zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego.