I SA/Łd 349/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika K. W. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w sprawie ze skargi K. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania przyznać radcy prawnemu M. B. prowadzącej Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy ul. K. 123 lok. 42, kwotę 120,- (sto dwadzieścia) złotych plus należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu i nakazać wypłatę tej kwoty z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. UZASADNIENIE I SA/Łd 349/10 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę K. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wyznaczony z urzędu (na podstawie prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z dnia [...] r.) do reprezentowania skarżącego radca prawny pismem z dnia [...]r. wniosła o przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości lub w części. Do wniosku dołączono opinię o niedopuszczalności skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Uwzględniając powyższe, na podstawie § 14 ust 2 pkt 2 b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), należało orzec jak w sentencji postanowienia Sz.Ch.