II OZ 1076/12

SENTENCJA II OZ 1076 / 12 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 1850/12 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu spowodowania obniżenia dopuszczalnej wartości równoważnego poziomu dźwięku postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Sygn. akt II OZ 1076 / 12 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2012 r. nakazującej skarżącej spowodowanie obniżenia dopuszczalnej wartości równoważnego poziomu dźwięku A dla pory nocnej, podczas otwierania i zamykania bramy garażowej, przenikającego do lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w W., do poziomu zgodnego z obowiązującymi normami: PN-87/B-02156; PN-87/B-02151/02, tj. do poziomu maksymalnie 30 dB. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia 25 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na brak uzasadnienia wniosku zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270- zwanej dalej P.p.s.a.). W dniu 10 października 2012 r. skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa złożyła ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzając w nim, że wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest uzasadnione wyrządzeniem jej znacznej szkody, gdyż czynności związane z wykonaniem obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji wiążą się z poniesieniem znacznych kosztów. Wykonanie obowiązku przez Wspólnotę na tym etapie sprawy spowodowałoby poniesienie szkody, co mogłoby skutkować zakłóceniami w jej funkcjonowaniu. Skarżącej Wspólnocie Mieszkaniowej brakuje środków pieniężnych na pokrycie kosztów związanych z bieżącą działalnością. W okresie od 1 stycznia do 31 sierpnia 2012 r. przychody Wspólnoty wyniosły 69.7291,48 zł, natomiast poniesione koszty w tym okresie wyniosły 72.6281,48 zł (wartość ujemna - 28.990 zł). Ponadto wykonanie obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją jest niemożliwe, bowiem skarżąca nie dysponuje wolnymi środkami. Jako szacowany koszt wykonania obowiązku wynikającego z decyzji wskazano kwotę 26.000 zł brutto. Na tą kwotę składa się zakup nowej bramy, demontaż starej i założenie nowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając przedmiotowy wniosek wskazał na treść art. 61 § 3 P.p.s.a. Zdaniem Sądu strona skarżąca nie wykazała zaistnienia okoliczności wymaganych wskazaną normą dla uwzględnienia przedmiotowego wniosku. W ocenie Sądu, do tych przesłanek nie można zaliczyć przy tym braku zdolności finansowych Wspólnoty. Ponadto z przedstawionego Sądowi zestawienia wynika, że Wspólnota ma wyodrębniony fundusz na cele remontowe. Posiada zatem środki zabezpieczone na poczet kosztów prac niezbędnych do utrzymania nieruchomości wspólnej w należytym stanie, a właśnie przedmiotowy nakaz zmierza do osiągnięcia tego celu. Zdaniem Sądu w oraz okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W., zaskarżając je w całości i zarzucając mu: - naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że nie zachodzi w niniejszej sprawie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co stanowi podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji wydanie postanowienia oddalającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, - naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie przez skarżącą dwóch pozytywnych przesłanek z art. 61 § 3 zd. 1 P.p.s.a., podczas gdy prawidłowo dokonana wykładnia tego przepisu nakazuje wykazanie tylko jednej z przesłanek pozytywnych. Wskazując na powyższe zarzuty, skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Ponadto wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym trzeba, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uwzględniając przedstawione wyżej wymogi stwierdzić należy, iż w okolicznościach niniejszej sprawy trafnie Sąd pierwszej instancji ocenił wniosek strony skarżącej jako niezasługujący na uwzględnienie. Jak wynika z przedstawionego dokumentu na funduszu remontowym zgromadzono znaczne środki. Nie jest przy tym rzeczą Sądu ocenianie, czy środki te mogą być użyte na podstawie odrębnej uchwały właścicieli lokali, czy też przez Zarząd. Zgłaszana przez skarżącą Wspólnotę Mieszkaniową kwestia ewentualnej konieczności zaciągnięcia kredytu oraz posiadania ujemnego salda w bilansie finansowym Wspólnoty pozostaje bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy, bowiem kwestie te nie mają wpływu na obowiązek wykonalności zaskarżonej decyzji i pozostają bez wpływu na możliwość oceny wystąpienia niebezpieczeństwa, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Z tych też przyczyn, nie sposób dopatrzeć się naruszenia przez Sąd pierwszej instancji normy art. 61 § 3 ww. ustawy, co zarzucano w rozpoznawanym zażaleniu. Stwierdzić należało, iż rozpoznając ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd pierwszej instancji winien był prowadzić postępowanie w trybie art. 61 § 4 P.p.s.a., a więc uchylenia lub zmiany uprzednio zapadłego, prawomocnego rozstrzygnięcia w tej kwestii w sprawie. Powyższe uchybienie Sądu, pozostawało jednak, o tyle bez znaczenia dla sprawy, że prawidłowo uznano w nim, iż strona skarżąca na podstawie przedstawionych informacji nie mogła być objęta ochroną tymczasową. Ze wskazanych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.