I OZ 1194/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 października 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 443/18 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił J. S. (skarżącej) przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek skarżącej nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż złożony został z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302). Podkreślił, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. została doręczona skarżącej, na jej adres domowy, w dniu 18 czerwca 2018 r. i odebrana przez pełnoletniego domownika, syna skarżącej – J. S.. Sąd I instancji wskazał, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 18 lipca 2018 r. natomiast skarga została złożona przez skarżącą dopiero w dniu 28 sierpnia 2018 r. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca nie uprawdopodobniła skutecznie braku winy w uchybieniu terminu. Nie można bowiem, w ocenie Sądu I instancji, uznać za skuteczną przesłankę do przywrócenia terminu podniesionego przez stronę argumentu odnoszącego się do braku wiedzy o wydanej decyzji, którą podczas jej nieobecności w kraju odebrał syn, i o odbiorze której nie została przez niego poinformowana. Podkreślił, że do strony postępowania należy zapewnienie takiego odbioru korespondencji, który pozwala uniknąć negatywnych konsekwencji upływu terminów procesowych oraz że zaniechanie lub zwłoka domownika w oddaniu adresatowi przesyłki nie powinna mieć wpływu na wykazanie przesłanki braku winy u adresata. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła skarżąca oświadczając, że przesyłka została odebrana wbrew jej woli, pod jej nieobecność przez syna, który nie poinformował jej o tym. Wskazała, że w terminie od 18 czerwca do 18 sierpnia 2018 r. przebywała u córki w L.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - zdanie 1 jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W myśl zaś art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Warunkiem koniecznym do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu jest brak winy rozumiany jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W przypadku dopuszczenia się przez stronę chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność uznać należy za bezskuteczną. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła skutecznie okoliczności, która wskazywałaby na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Wskazała jedynie, że w momencie doręczenia przesyłki znajdowała się poza granicami kraju a przesyłkę odebrał jej syn pomimo próśb o nieodbieranie korespondencji. Zgodzić się należy ze stanowiskiem wyrażonym w uzasadnieniu Sądu I instancji, że to po stronie skarżącego leży obowiązek zapewnienia odbioru korespondencji w sposób, który umożliwiłby mu skuteczne, a więc terminowe korzystanie z przysługujących uprawnień procesowych. Słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.