Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II OZ 805/09

Sądy administracyjne2009-09-30
Sygnatura
II OZ 805/09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2009-09-30
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Anna Łuczaj

Rozstrzygnięcie

Uchylono zaskarżone zarządzenie

Treść orzeczenia

TEZY Przedmiotem zaskażenia w sprawie dotyczącej decyzji "wstępnej" tj. wydanej na podstawie art. 37 us . 7 w związku z art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717) nie jest należność w rozumieniu par. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 221, poz. 2193). A zatem, w sprawie skargi na decyzję wydaną na podstawie art. 37 ust. 7 w związku z art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym należny jest wpis stały na pdostawie par. 2 ust. 3 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia. SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1261/09 o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2009 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1261/09 Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wezwał J. Z. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2606 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2009 r. w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył J. Z.. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem jest stwierdzenie istnienia bądź nieistnienia zobowiązania do uiszczenia należności pieniężnej. Skarżący wskazał, że co do zasady w sprawach dotyczących opłat z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku ze zbyciem nieruchomości przed upływem 5 lat, powinien być pobierany wpis stosunkowy. Natomiast niniejsza sprawa – w ocenie skarżącego – jest sprawą nietypową, bowiem ani J. Z. ani K. Z. nie zbyli nieruchomości w stosunku do której została ustalona wysokość jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie nakłada na stronę obowiązku uiszczenia opłaty planistycznej. Podstawy prawne decyzji wydanych na podstawie art. 37 ust. 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym są odmienne, aniżeli decyzja nakazująca uiszczenie opłaty z uwagi na zbycie nieruchomości przed upływem 5 lat od uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie skarżącego skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego informującą jedynie o ewentualnej wysokości opłaty planistycznej w przypadku ewentualnego zbycia nieruchomości powinna podlegać zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia wpisowi stałemu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a.", jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Jednocześnie, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231). Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a., są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania – art. 230 § 2 p.p.s.a. Stwierdzenie, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały, stanowi znaczne uproszczenie. Przedmiotem zaskarżenia przed sądami administracyjnymi nie są należności pieniężne, ale akty i czynności albo bezczynność organów, wymienione w art. 3 § 2 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które mają być poddane kontroli z punktu widzenia zgodności z prawem. A zatem, bardziej trafne jest określenie spraw podlegających wpisowi stosunkowemu jako spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie. Tym samym nie wszystkie sprawy, które mogą w jakimś stopniu dotyczyć należności pieniężnych, będą podlegały wpisowi stosunkowemu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2009 r., sygn. akt II OZ 38/09). W rozpoznawanej sprawie J. Z. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] 2009 r. o ustaleniu wysokości jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w dzielnicy M. przy ul. B. na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na kwotę 260.586 zł, którą zobowiązani będą uiścić solidarnie J. Z. i K. Z. w przypadku zbycia powyższej nieruchomości. Należy wskazać, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie nakłada na skarżącego żadnego zobowiązania pieniężnego, a jedynie ustala wysokość jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości w przypadku ewentualnego zbycia przedmiotowej nieruchomości. Opłata, o której mowa w art. 37 ust. 7 w związku z art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717) ustalana jest w decyzji "wstępnej". Opłata, zwana rentą planistyczną staje się wymagalna z dniem zbycia nieruchomości – przy zachowaniu przesłanek z art. 37 ust. 4 w związku z art. 37 ust. 3 tej ustawy (termin zgłaszania roszczeń). Wówczas właściwy organ wydaje decyzję, o jakiej mowa w art. 36 ust. 4 ustawy i dopiero ta decyzja nakłada na stronę obowiązek uiszczenia renty planistycznej. Takie stanowisko jest w pełni uzasadnione tym, iż strona po otrzymaniu decyzji "wstępnej" może odstąpić od zamiaru sprzedaży nieruchomości. A jeśli tak, to należność – renta planistyczna nie stanie się wymagalna. To zaś oznacza, iż przedmiotem zaskarżenia w sprawie dotyczącej decyzji "wstępnej", tj. wydawanej na podstawie art. 37 ust. 7 w związku z art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717) nie jest należność w rozumieniu § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). A zatem, w sprawie skargi na decyzję wydaną na podstawie art. 37 ust. 7 w związku z art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym należny jest wpis stały na podstawie § 2 ust. 3 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 §1 w związku z art. 198 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.