II OZ 623/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 129/22 o odmowie przywrócenia terminu i odrzuceniu zażalenia w sprawie ze sprzeciwu E. N. od decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2021 r., nr 566/2021 znak: WPB.7721.305.2021.JKUR w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 129/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu wniosku E. N. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, w sprawie z jej sprzeciwu od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2021 r., nr 566/2021 znak: WPB.7721.305.2021.JKUR w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, w pkt 1 odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu, w pkt 2 odrzucił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu, w pkt 3 zwrócił skarżącej uiszczony przez nią wpis od zażalenia w kwocie 100 zł. Sąd mając na uwadze przesłanki przywrócenia terminu wskazał, że przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełniania braków zażalenia na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu okoliczności w postaci posiadania małego dziecka, braku opiekunki do dziecka oraz krótkie godziny pracy urzędu pocztowego nie stanowią podstawy do przyjęcia braku zawinienia w uchybieniu terminu. Wobec tego Sąd odmówił przywrócenia terminu na podstawie art. 86 i art. 87 P.p.s.a. Sąd zauważył, że skoro brak formalny zażalenia w postaci załączenia prawidłowego pełnomocnictwa nie został uzupełniony w zakreślonym terminie, to należało orzec o odrzuceniu zażalenia na podstawie art. 197 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 178 P.p.s.a. Podstawę zwrotu skarżącej uiszczonego przez nią wpisu od zażalenia stanowił art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w części odnośnie do jego pkt 2. Skarżąca wskazała, że został naruszony art. 86 § 1 zd. 1 P.p.s.a. poprzez błędne jego zastosowanie i uznanie, że posiadanie dziecka, brak opiekunki do niego, krótkie godziny funkcjonowania urzędu pocztowego nie stanowią podstawy do przyjęcia braku zawinienia w uchybieniu terminu. Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia w zaskarżonej części poprzez jego uchylenie. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej stwierdził, że "Posiadanie dziecka, brak opiekunki do niego, krótkie godziny funkcjonowania urzędu pocztowego stanowią podstawę do przyjęcia braku zawinienia w uchybieniu terminu. W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie". Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Rozpoznając zażalenie w zakresie wskazanego w nim zakresu zaskarżenia tj. pkt 2 postanowienia WSA w Krakowie z 2 czerwca 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 129/22, gdzie orzeczono o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu, stwierdzić należy, że postawiony zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 86 § 1 zd. 1 P.p.s.a. jest niezasadny. Wskazany przepis stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Przepis ten nie odnosi się zatem do podstaw odrzucenia zażalenia o czym stanowił pkt 2 zaskarżonego postanowienia a wskazuje na podstawy do przywrócenia terminu, o czym była mowa w pkt 1 zaskarżonego postanowienia. Zasadnym jest przyjęcie, że pełnomocnik skarżącej zaskarżając postanowienie Sądu z 2 czerwca 2022 r. w konkretnie wskazanym zakresie (pkt 2) sformułuje zarzut, który odnosiłby się do jego podstaw a więc do zastosowania art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a. Niestety takiej korelacji w zażaleniu nie ma, co czyni postawiony zarzut chybionym. Nie sposób bowiem ocenić prawidłowość naruszenia art. 86 § 1 zd. 1 P.p.s.a. kiedy zakres zaskarżenia odwołuje się do zasadniczo odmiennego rozstrzygnięcia. Wskazanie zakresu zaskarżenia zasadniczo odmiennego od postawionego zarzutu naruszenia przepisów prawa i jego uzasadnienia powoduje, że zarzut nie odnosi się do zaskarżonej części postanowienia a tym samym nie sposób ocenić jego zasadności. Sąd I instancji wobec odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie pełnomocnictwa, z uwagi na niewykazanie braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania tej czynności miał prawo uznać, że brak zażalenia nie został uzupełniony co skutkuje odrzuceniem zażalenia stosownie do art. 178 P.p.s.a. Okoliczności przemawiające za odmową przywrócenia terminu nie miały znaczenia przy orzekaniu o odrzuceniu zażalenia. NSA przy tak określonym w zażaleniu zakresie zaskarżenia postanowienia Sądu (wyłącznie pkt 2) nie mógł odnieść się do argumentacji skarżącej o wadliwym przyjęciu przez Sąd I instancji, że posiadanie małego dziecka, brak opiekunki do dziecka oraz krótkie godziny pracy urzędu pocztowego nie stanowiły o braku winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie pełnomocnictwa, bowiem wykraczałoby to poza zakres zaskarżenia. Zgodnie z art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. W okolicznościach sprawy wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia określono wadliwie. Należało zaskarżyć pkt 1 i 2 postanowienia. Pominięcie pkt 1 spowodowało niemożność dokonania oceny czy w danej sprawie odmowa przywrócenia terminu została prawidłowo oceniona. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.