II SA/Ke 311/08
Sądy administracyjne2008-09-24
Sygnatura
II SA/Ke 311/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia
2008-09-24
Rodzaj
Wyrok WSA w Kielcach
Sędziowie
Dorota ChobianJacek KuzaRenata Detka
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 września 2008r. sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.
UZASADNIENIE
Postanowieniem nr [...] z dnia 3 kwietnia 2008r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził na podstawie art. 134 kpa uchybienie terminu do wniesienia przez J. J. odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji
i Modernizacji Rolnictwa z dnia 7 stycznia 2008r. nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej oraz o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości na rok 2005.
Do wydania tego postanowienia doszło na tle następujących okoliczności.
Decyzją z dnia 7 stycznia 2008r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa uchylił swoją decyzję z dnia 21 marca 2006r., przyznającą J. J. płatności na rok 2005 oraz przyznał płatność na ten okres w zmienionej wysokości.
Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w trybie art. 43 kpa, to jest żonie J. J.- E. J. w dniu 10 stycznia 2008r., wraz z pouczeniem, o prawie wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
W dniu 25 stycznia 2008r. /data nadania w urzędzie pocztowym/ J. J. odesłał do organu I instancji jedną z decyzji, jaką organ ten wydał w jego sprawie w dniu 7 stycznia 2008r.
Wezwaniem z dnia 6 lutego 2008r., doręczonym osobiście J. J.
w dniu 15 lutego 2008r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji
i Modernizacji Rolnictwa zobowiązał skarżącego do określenia powodu odesłania decyzji, w terminie 7 dni, z pouczeniem, że nieokreślenie we wskazanym terminie żądania "spowoduje uznanie, że nie wnosi on żadnego żądania".
W zakreślonym terminie J. J. nie odpowiedział na to wezwanie. Natomiast w dniu 25 lutego 2008r. zostało nadane w urzędzie pocztowym jego odwołanie od decyzji z dnia 7 stycznia 2008r.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona J. J. w dniu 10 stycznia 2008r., zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 24 stycznia 2008r. Odwołanie zostało wniesione w dniu 25 stycznia 2008r., a więc z uchybieniem terminu.
W skardze na powyższe postanowienie J. J. wniósł o przywrócenie mu terminu do wniesienia odwołania, wskazując, że w związku z inwalidztwem przy odebraniu przesyłki z organu i przy nadaniu odwołania musiał korzystać z pomocy innej osoby. Osoba ta nie zdawała sobie sprawy z konsekwencji niedotrzymania terminu i obie czynność dokonała z opóźnieniem. Podał również, że termin wniesienia odwołania został przekroczony tylko o jeden dzień.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, dodając, że skarżący nie złożył wraz z odwołaniem wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 129 § 1 i 2 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Bezspornym w sprawie jest, że skarżący złożył odwołanie od decyzji organu I instancji po upływie terminu określonego w powołanym przepisie. W skardze skierowanej do Sądu J. J. zawarł wniosek o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania, uzasadniając go tym, że jest inwalidą korzystającym z pomocy osoby trzeciej i że osobiście nie kwitował odbioru przesłanej korespondencji jak również nie nadawał osobiście przesyłki z odwołaniem, a przysługujący mu termin do wniesienia odwołania przekroczył tylko o 1 dzień. W związku z tym wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 43 kpa, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi.
Decyzja z dnia 7 stycznia 2008r. została doręczona żonie skarżącego, która pokwitowała odbiór tego dokumentu w dniu 10 stycznia 2008r. Podjęcie przez nią przesyłki adresowanej do strony postępowania i złożenie podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oznacza podjęcie się przez nią oddania decyzji adresatowi. Zatem doręczenie w ten sposób skarżącemu decyzji - w myśl art. 43 kpa - było prawidłowe i prawnie skuteczne. Natomiast okoliczność, iż dorosły domownik nie doręczył w stosownym czasie przyjętego pisma do rąk adresata, nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia odwołania i może jedynie uzasadniać ewentualne przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności. J. J. wniosek
o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zawarł dopiero w skierowanej do Sądu skardze. Tymczasem sąd administracyjny nie jest władny do oceny takiego wniosku
i przywrócenia terminu, gdyż zadaniem sądu jest badanie zgodności z prawem zaskarżonego aktu tj. wydanego na podstawie z art. 134 kpa postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Jak wskazano na wstępie, skarżący wniósł odwołanie po upływie 14-dniowego terminu, dlatego też organ II instancji nie miał innej możliwości jak tylko stwierdzić, zgodnie z przepisem art. 134 kpa, uchybienie terminu do jego wniesienia.
Do zastosowania art. 134 kpa bez znaczenia jest okoliczność, czy 14- dniowy termin został uchybiony tylko o jeden dzień czy też o większy okres czasu. Dlatego też tylko na marginesie wskazać należy, iż nadając w urzędzie pocztowym odwołanie dopiero w dniu 25 lutego 2008r. / z uchybieniem wcześniej zakreślonego 7 dniowego terminu do sprecyzowania, co miało oznaczać odesłanie organowi I instancji decyzji /, J. J. uchybił 14- dniowemu terminowi więcej niż tylko o 1 dzień.
Skoro zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sad Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm./.