I SAB/Wa 404/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Skarżący P. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 2 września 2015 r. Przewodnicząca Wydziału zarządziła o przesłaniu wnioskodawcy w załączeniu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF". W wykonaniu powyższego zarządzenia przesłano skarżącemu ww. formularz, celem jego wypełnienia, zgodnie z opisem wskazanym w poszczególnych rubrykach oraz pouczeniem zawartym na ostatniej stronie formularza, podpisania i odesłania do Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 252 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przsyłka powyższa została odebrana w dniu 11 września 2015 r. osobiście przez skarżącego. W dniu 21 września 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął nadesłany przez wnioskodawcę wniosek o przyznanie prawa pomocy na nieobowiązującym już wówczas formularzu wniosku PPF. Z tego względu, przy piśmie z dnia 1 października 2015 r. przesłano wnioskodawcy obowiązujący obecnie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF", stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1257), celem jego wypełnienia, podpisania i odesłania do Sądu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.). Jednocześnie poinformowano wnioskodawcę, że na podstawie ww. rozporządzenia Rady Ministrów zmianie uległ dotychczas obowiązujący w sądzie administracyjnym formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF. Przesyłka zawierająca powyżej wskazane pismo została doręczona wnioskodawcy w dniu 9 października 2015 r. W dniu 19 października 2015 r. (data prezentaty) do Sądu wpłynął nadesłany przez wnioskodawcę wniosek o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na nieobowiązującym formularzu PPF. Zarządzeniem z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 404/15 referendarz sądowy pozostawił wniosek złożony przez P. S. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Orzeczenie to zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 6 listopada 2015 r. Pismem z dnia 13 listopada 2015 r. (data prezentaty) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od ww. zarządzenia, wobec czego straciło ono moc, a sprawa z wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu na nowo. We wniesionym sprzeciwie skarżący stwierdził, że uważa, iż dopełnił wszelkich formalności, a zarządzenie zostało wydane w niewłaściwy sposób. Przy czym jest ono dla niego niekorzystne. Podniósł, że mógł zostać błędnie pouczony w pismach które otrzymał. W związku z powyższym wniósł o uchylenie w całości zarządzenia i przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. W myśl natomiast art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. Stosownie zaś do art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W rozpoznawanej sprawie P. S. został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 252 i art. 257 P.p.s.a.). Wezwanie wraz z obowiązującym formularzem zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 11 września 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 33 akt sądowych). Z uwagi na okoliczność, że w dniu 21 września 2015 r. wnioskodawca nadesłał wypełniony, nieobowiązujący już formularz PPF, przy piśmie z dnia 1 października 2015 r. został mu ponownie przesłany obowiązujący formularz PPF, jako stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257), celem jego wypełnienia, w terminie 7 dni , pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Ponadto wnioskodawca został poinformowany, że na podstawie wskazanego rozporządzenia z dnia 19 sierpnia 2015 r. zmianie uległ dotychczas obowiązujący w sądzie administracyjnym formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Przesyłka ta została doręczona w dniu 9 października 2015 r. (k. 36 akt sądowych). W dniu 16 października 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący ponownie nadesłał wypełniony formularz PPF na nieobowiązującym wzorze. Siedmiodniowy termin do złożenia obowiązującego, wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął zatem w dniu 16 października 2015 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu wnioskodawca nie przedłożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. Wniosek należało więc pozostawić bez rozpoznania. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 257 w związku z art. 260 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.