Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Kr 1011/11

Sądy administracyjne2011-12-09
Sygnatura
II SA/Kr 1011/11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
2011-12-09
Rodzaj
Postanowienie WSA w Krakowie

Sędziowie

Ewa RynczakJan ZimmermannKrystyna Daniel

Rozstrzygnięcie

Umorzono postępowanie sądowe

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie: NSA Jan Zimmermann WSA Ewa Rynczak Protokolant: Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi G.S. na postanowienie Wojewody [....] z dnia 15 kwietnia 2011 r. nr [....] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Skarbu Państwa – Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata K.Z. kwotę 295, 20 zł ( słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy)- w tym podatek od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za udzieloną skarżącemu z urzędu pomoc prawną; III. zwrócić skarżącej G.S. wpis w wysokości 100 zł (sto złotych). UZASADNIENIE Wojewoda postanowieniem z [...].04.2011 r., znak: [...], działając na podstawie art. 134 w zw .z art. 144 kpa wskazał, że zażalenie G.S. na postanowienie Starosty C. z [...]. 01. 2011 r. znak: [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania pozwolenia na nadbudowę piętra i poddasza mieszkalnego istniejącego budynku mieszkalnego wraz z wewnętrznymi instalacjami wód.-kań., c.o. i elektrycznymi na działce nr 1 obr. [...], zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu podniesiono, że w przedmiotowej sprawie Starosta C. w dniu 04.01.2011 r. wydał postanowienie, które, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostało doręczone stronie składającej zażalenie w dniu 14. 01. 2011 r. Zgodnie z art. 141 § 2 kpa - zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Termin 7 - dniowy do wniesienia zażalenia upłynął w 21. 01 .2011 r. Pismo zostało złożone osobiście przez G.S., bezpośrednio w organie l instancji w dniu 18. 02. 2011 r. Należy więc uznać, że nastąpiło uchybienie 7 - dniowego terminu do wniesienia zażalenia, o którym mowa w cyt. przepisie. Żaląca nie występowała o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Zdaniem żalącej się zażalenie na postanowienie Starosty zostało złożone w terminie, bowiem zostało przesłane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. , pismem wysłanym w dniu 10. 01. 2011 r. Potwierdza to pismo z Poczty [...] SA. Pismo zostało doręczone 13. 01. 2011 r. adresatowi - Kolegium Odwoławczemu w K. Potwierdza to pismo z Poczty Polskiej z dnia 16.03. 2011 r. Poczta Polska S.A. rozpatrując sprawę reklamacji przesyłki poleconej ekonomicznej nr [...] , nadanej 10. 01. 2011 r. w UP T. , pod adresem: Kolegium Odwoławcze, ul. [...], pismem z 16. 03. 2011 r. uznała reklamację w/w przesyłki za rozpatrzoną i nieuzasadnioną. Potwierdzenie odebrania przesyłki poleconej zawierającej zaskarżone postanowienie przez skarżącą nosi datę 14. 01.2011 r., a więc pismo skierowane do Kolegium wysłane zostało przed datą odbioru postanowienia, zatem nie mogło stanowić formy jego zaskarżenia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła G.S. i wniosła o "uchylenie zaskarżonego postanowienia jako naruszającego prawo i pozostającego w sprzeczności ze stanem faktycznym". W uzasadnieniu podniosła, że nie zgadza się z jakoby uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od postanowienia Starosty z [...].01.2011 r. Przyznała, iż otrzymała postanowienie Starosty C. z 4.01.2011 r., które doręczono jej 14. 01. 2011 r., jednakże skarżąca zgodnie z zamieszczonym na piśmie pouczeniem odwołała się od treści tegoż postanowienia w terminie 7 dni od jego otrzymania. Z uwagi na swój podeszły wiek i brak wiedzy prawniczej swoje odwołanie skierowała bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zamiast zgodnie z obowiązującą procedurą skierować swe pismo do Wojewody za pośrednictwem Starosty . Zgodnie z obowiązującymi przepisami w przypadku wniesienia pisma do niewłaściwego organu powinien z urzędu skierować wniesione pismo do organu właściwego. Skarżąca nie zgadza się z wnioskowaniem, iż jeżeli pismo zawiera datę z przed 14. 01. 2011 r. czyli wydania postanowienia przez Starostę , nie może ono stanowić formy jego zaskarżenia. "Nie dopuszczono bowiem w tym przypadku, iż pismo może zawierać prosty błąd w pisowni. Nie zbadano tego w sposób należyty, a z góry założono, iż pismo zostało napisane przed wydaniem postanowienia". W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi stosownie do treści art. 134 §1 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy p.p.s.a skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z dyspozycją art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie pełnomocnik na rozprawie w dniu 9 grudnia 2011 r. skarżącej cofnął skargę wskazując nadto, że Starosta postanowieniem z [...]. 04. 2011 r. podjął przedmiotowe postępowanie. Ww. postanowienie zalega w aktach administracyjnych sprawy. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Z tych względów i na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 §1 pkt. 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a.