VI SA/Wa 1987/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów leczenia postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE M. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów leczenia. Zarządzeniem z dnia 30 października 2018 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie i zwrot do Sądu. Do wezwania dołączono kserokopię skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 16 listopada 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 14 akt sądowych). W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie Sądu. Zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie wezwanie do podpisania skargi i jej zwrot do Sądu zostało doręczone skarżącej w dniu 16 listopada 2018 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem w dniu 23 listopada 2018 r., a ponieważ w zakreślonym terminie wezwanie to zostało wykonane, skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.