II OZ 1289/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 462/11 o wezwaniu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi B.J. na decyzję Pomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wykonania obowiązku postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 27 października 2011 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 462/11, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał skarżącą B.J. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 200 zł. Jako podstawę prawną przedmiotowego wezwania wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosła skarżąca wskazując, iż wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało poprzedzone zbadaniem, czy skarga została właściwie skierowana do sądu administracyjnego, skoro była zaadresowana do Głównego Komendanta Straży Pożarnej w W. W związku z powyższym wniosła o "cofnięcie" przedmiotowego zarządzenia i "zawieszenie decyzji Sądu w tej sprawie do czasu uzyskania odpowiedzi Głównego Komendanta Straży Pożarnej". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wyjątki od tej zasady wynikają z przepisów dotyczących kwestii zwolnienia od kosztów sądowych z mocy ustawy lub postanowienia sądu zwalniającego stronę z tego obowiązku. Stosowna opłata sądowa winna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma do sądu. W przypadku złożenia pisma bez wniesienia należnej opłaty Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie siedmiu dni pod rygorem wskazanym w ustawie. Wysokość opłat uregulowana jest w treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niniejsza sprawa dotyczy decyzji zobowiązującej skarżącą do zapewnienia drogi pożarowej do obiektu budowlanego położonego przy ul. A. w S. bądź wykonania rozwiązań zamiennych w odniesieniu do niespełnionych wymagań dla przedmiotowej drogi pożarowej. Zatem Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku prawidłowo wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty od skargi w wysokości 200 zł, albowiem powyższe znajduje umocowanie w treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 6 wyżej wskazanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (porównaj: orzeczenia NSA z dn. 12.02.2010 r., sygn. akt II OZ 87/10 i z dn. 27.11.2007 r., sygn. akt II OZ 1191/07, opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o sprawach na stronie internetowej www.orzecznictwo.nsa.gov.pl ). Ponadto zwrócić należy uwagę, że w zażaleniu zakwestionowanemu zarządzeniu nie zarzucono naruszenia prawa mającego wpływ na zasadność samego wezwania czy wysokość opłaty, a tylko taka przesłanka w przypadku jej zaistnienia mogłaby spowodować jego uchylenie. Odnosząc się zaś do argumentacji zażalenia podnieść należy, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przede wszystkim zauważyć należy, iż pismo skarżącej z dnia 10 września 2011 r. zatytułowane "odwołanie od decyzji Pomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w G. (...) z dnia [...].09.2011" zostało potraktowane jako skarga na ostateczną decyzję Pomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w G. i dlatego przekazano je wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu do rozpoznania. Od skargi tejże niewątpliwie należy pobrać wpis i tylko w tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny ocenia zażalenie strony. Jeśli zaś skarżąca nie chce, by złożone przez nią pismo zostało rozpoznane jako skarga, to winna o tym poinformować Sąd. Niedopuszczalna jest bowiem sytuacja, w której skarżąca domaga się wstrzymania podejmowania jakichkolwiek czynności w sprawie do czasu zajęcia stanowiska przez Głównego Komendanta Straży Pożarnej odnośnie tego samego pisma i ewentualnego nadania temu pismu biegu przez Sąd, gdy z zajętego przez organ stanowiska skarżąca będzie niezadowolona. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.