II SAB/Ol 183/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk Asesor WSA Grzegorz Klimek (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2022 r. sprawy ze skargi E. U. na bezczynność Starosty O. w udostępnieniu informacji publicznej 1/ zobowiązuje Starostę O. do rozpoznania wniosku skarżącej z [...] w części skierowanej do Zarządu Powiatu O. i Starosty O., z wyłączeniem pkt. 3 wniosku w zakresie, w jakim dotyczy żądania udzielenia informacji co do skarg na Dyrektora S. w O. - w terminie 14 dni od zwrotu akt administracyjnych; 2/ oddala skargę w pozostałym zakresie; 3/ stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4/ nie wymierza organowi grzywny; 5/ zasądza od Starosty O. na rzecz skarżącej E. U. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/wyr.1a – sentencja wyroku (tryb uproszczony) UZASADNIENIE W dniu 24 sierpnia 2022 r. E. U. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Starosty Oleckiego (organ), zarzucając mu naruszenie: art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu kompletnej informacji publicznej na wniosek; art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 5 ust. 1, ust. 2, ust. 3 oraz art. 10 ust. 1 w zw. z art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej jako: u.d.i.p.), w zakresie, nie wydania decyzji odmownej odnośnie informacji nie udzielonej oraz w związku z tym skazania wnioskodawcy na domysły z jakich przyczyn odnośnie ochrony prywatności osób fizycznych czy naruszenia tajemnicy przedsiębiorcy informacje publiczne nie zostały udostępnione ze wskazaniem szczegółowego stanu faktycznego i przepisów prawa oraz poprzez błędne zastosowanie przepisów ustawy, polegające na nieudostępnieniu kompletnej informacji publicznej, mimo nie wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej; art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki; art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 u.d.i.p. w zakresie, w jakim odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji, poprzez jego niezastosowanie skutkujące brakiem wydania decyzji administracyjnej w przypadku ograniczenia prawa do informacji publicznej. Wniosła o: stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności oraz zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z 4 sierpnia 2022 r.; ukaranie grzywną Starostę Oleckiego; stwierdzenie, że bezczynność organu stanowi rażące naruszenie prawa; zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazała, że w dniu 4 sierpnia 2022 r. złożyła w Starostwie Powiatowym w Olecku wniosek o udostępnienie informacji publicznej następującej treści: "Czy w ciągu 12 miesięcy od dnia wpływu wniosku o udostępnienie informacji publicznej Zarząd Powiatu/Starosta/Rada Powiatu/Przewodniczący Rady Powiatu występowali o przeprowadzenie kontroli, składali skargę lub informowali o jakichkolwiek nieprawidłowościach w SPZZOD w Olecku Kolonia, Domu Pomocy Społecznej "Jaśki" oraz Stowarzyszenia Pomocy Społecznej i Ochrony Zdrowia im. Św. Łukasza Państwową Inspekcję Pracy, Urząd Wojewódzki w Olsztynie bądź inne organy i podmioty ? Jeżeli tak, proszę o udostępnienie kopii tych pism oraz odpowiedzi na nie. Czy w ciągu 12 miesięcy od dnia wpływu wniosku o udostępnienie informacji publicznej wpłynęły do Zarządu Powiatu/Starosty/Rady Powiatu/Przewodniczącego Rady Powiatu skargi na działalność SPZZOD w Olecku Kolonia, Domu Pomocy Społecznej "Jaśki", Stowarzyszeniu Pomocy Społecznej i Ochrony Zdrowia im. Św. Łukasza oraz dyrektora SPZZOD w Olecku Kolonia. Jeżeli tak, proszę o wskazanie ich liczby oraz udostępnienie kopii tych skarg". W dniu 12 sierpnia 2022 r. uzyskała odpowiedź od adresata wniosku o następującej treści: "Odpowiadając na wniosek z 4 sierpnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej uprzejmie informuję, że Powiat Olecki jako organ tworzący Samodzielny Publiczny Zespół Zakładów Opieki Długoterminowej ma obowiązek sprawować nad nim nadzór i kontrolę. Zgodnie z art. 121 ust. 1-3 ustawy o działalności leczniczej (Dz. U. z 2022 r., poz. 633 z późn. zm.) podmiot tworzący sprawuje nadzór nad zgodnością działań podmiotu pod względem celowości, gospodarności i rzetelności. Forma tych czynności pozwala organowi na dokonywanie kontroli lub zlecania ich innym podmiotom kontrolnym. Ponadto zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej dotyczące skarg na działalność SP ZZOD w Olecku Kolonia, Domu Pomocy Społecznej "Jaśki" oraz Stowarzyszenia Pomocy Społecznej i Ochrony Zdrowia im. Św. Łukasza podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Jednocześnie informuję, że w okresie 12 miesięcy od dnia wpływu wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie wpłynęła skarga na działalność Dyrektora SP ZZOD w Olecku Kolonia." Podniosła, że jedynie ostatni akapit odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej czyni zadość jednej z kwestii o jakie pytała w swoim wniosku. Nie udzielono natomiast informacji czy w ciągu 12 miesięcy od dnia wpływu wniosku o udostępnienie informacji publicznej Zarząd Powiatu/Starosta/Rada Powiatu/Przewodniczący Rady Powiatu występowali o przeprowadzenie kontroli, składali skargę lub informowali o jakichkolwiek nieprawidłowościach w SPZZOD w Olecku Kolonia, Domu Pomocy Społecznej "Jaśki" oraz Stowarzyszenia Pomocy Społecznej i Ochrony Zdrowia im. Św. Łukasza Państwową Inspekcję Pracy, Urząd Wojewódzki w Olsztynie bądź inne organy i podmioty? W odpowiedzi na wniosek jedynie lakonicznie stwierdzono, że Powiat Olecki jako organ tworzący Samodzielny Publiczny Zespół Zakładów Opieki Długoterminowej ma obowiązek sprawować nad nim nadzór i kontrolę. W związku z tym bez odpowiedzi pozostał pkt 2 wniosku. Dodała, że nie neguje obowiązku sprawowania nadzoru i kontroli nad SP ZZOD w Olecku Kolonii przez Powiat Olecki oraz przysługującego organowi prawa kontroli w SP ZZOD w Olecku Kolonii. Nie odnosi się to jednak w żadnej mierze do kwestii o które pytała. Pytania 1) i 3) zawarte we wniosku są pytaniami zamkniętymi, na które odpowiedzieć można wyłącznie "tak" lub "nie". W odpowiedzi na skargę z dnia 15 września 2022 r. organ wniósł o jej oddalenie w całości. Podniósł, że w dniu 11 sierpnia poinformował skarżącą, że Powiat Olecki jako organ tworzący sprawuje nadzór i kontrolę nad SPZZOD Kolonia Olecko, ma prawo zlecać kontrolę podległych sobie jednostek. W kwestii kontroli innych jednostek wymienionych we wniosku, zgodnie z art. 5 ust 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorstwa. Generalnie ujmując dostęp do informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniom. Ograniczenie zaś prawa dostępu, o którym stanowi art. 5 u.d.i.p. może przybrać formę inną niż wyłącznie odmowa udostępnienia czyli w tym przypadku pisma. Jednocześnie odnośnie pytania 3 i 4 wyjaśniono, że nie wpłynęła żadna skarga na dyrektora SPZZOD. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem stosując środki określone w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Niniejszą sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 p.p.s.a. Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi dla swojej skuteczności zostać poprzedzona wniesieniem ponaglenia. Kwestia ta jest jednolicie ujmowana w orzecznictwie. Wyczerpujące rozważania zaprezentowane zostały przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 27 października 2020 r. (sygn. akt l OSK 2266/19, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl, CBOSA). Sąd stwierdził, że możliwość wniesienia skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest uzależniona od wcześniejszego złożenia środka zaskarżania. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b tego przepisu stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie art. 149 § 2 sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. Szustakiewicz, "Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych", Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n.). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że Starosta jako organ władzy publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Organami powiatu są bowiem rada powiatu i zarząd powiatu (art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, dalej: u.s.p – Dz. U. z 2022 r., poz. 1526). Starosta jako przewodniczący zarządu powiatu (art. 26 ust. 2 u.s.p.) kieruje bieżącymi sprawami powiatu oraz reprezentuje powiat na zewnątrz (art. 34 ust. 1 u.s.p.). W świetle powyższych uregulowań, nie budzi wątpliwości, że Starosta, którego bezczynność została w niniejszej sprawie zaskarżona to podmiot, o którym mowa w art. 4 u.d.i.p., a zatem zobowiązany co do zasady do udostępnienia informacji publicznej. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzi również druga przesłanka zastosowania przepisów omawianej ustawy. Stosownie bowiem do art. 1 ust. 1 i u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Przypomnieć należy, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. oraz następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeśli informacja publiczna, której domaga się zainteresowany podmiot nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia, wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). W przypadku gdy wystąpią przesłanki uzasadniające odmowę udostępnienia informacji publicznej odmowa taka następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). W pozostałych przypadkach, załatwienie sprawy dostępu do informacji publicznej ma formę pisma skierowanego do wnioskodawcy. Należy więc wskazać, że skarżąca zwróciła się do Starosty o udostępnienie informacji czy w ciągu 12 miesięcy od dnia wpływu wniosku o udostępnienie informacji publicznej organy powiatu występowały o przeprowadzenie kontroli, składały skargę lub informowały o jakichkolwiek nieprawidłowościach w SP ZZOD w Olecku Kolonia, Domu Pomocy Społecznej "Jaśki" oraz Stowarzyszenia Pomocy Społecznej i Ochrony Zdrowia im. Św. Łukasza Państwową Inspekcję Pracy, Urząd Wojewódzki w Olsztynie bądź inne organy i podmioty - jeżeli tak, proszę o udostępnienie kopii tych pism oraz odpowiedzi na nie. Ponadto, zwróciła się o udzielenie informacji, czy w ciągu 12 miesięcy od dnia wpływu wniosku o udostępnienie informacji publicznej wpłynęły do organów powiatu skargi na działalność SPZZOD w Olecku Kolonia, Domu Pomocy Społecznej "Jaśki", Stowarzyszeniu Pomocy Społecznej i Ochrony Zdrowia im. Św. Łukasza oraz dyrektora SPZZOD w Olecku Kolonia - jeżeli tak, proszę o wskazanie ich liczby oraz udostępnienie kopii tych skarg. W piśmie z 12 sierpnia 2022 r. organ poinformował skarżącą, że w okresie 12 miesięcy od dnia wpływu wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie wpłynęła skarga na działalność Dyrektora SP ZZOD w Olecku Kolonia. W ocenie Sądu, wnioskowana informacja publiczna nie została udostępniona w pełnym zakresie. Mianowicie, organ ograniczył się jedynie do poinformowania, że nie wpłynęła skarga na działalność Dyrektora SP ZZOD w Olecku Kolonia. W pozostałej części wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie został załatwiony. Nie udostępniono bowiem informacji czy w ciągu roku od dnia wpływu wniosku o udostępnienie informacji publicznej organy powiatu występowały o przeprowadzenie kontroli, składały skargę lub informowały o jakichkolwiek nieprawidłowościach w SPZZOD w Olecku Kolonia, Domu Pomocy Społecznej "Jaśki" oraz Stowarzyszeniu Pomocy Społecznej i Ochrony Zdrowia im. Św. Łukasza Państwową Inspekcję Pracy, Urząd Wojewódzki w Olsztynie bądź inne organy i podmioty. Nie udzielono również skarżącej odpowiedzi na pytanie czy w ciągu 12 miesięcy od dnia wpływu wniosku o udostępnienie informacji publicznej wpłynęły do organów powiatu skargi na działalność SPZZOD w Olecku Kolonia, Domu Pomocy Społecznej "Jaśki" oraz Stowarzyszenia Pomocy Społecznej i Ochrony Zdrowia im. Św. Łukasza. W stanie faktycznym zaistniałym w niniejszej sprawie organ, do którego zwrócono się o udostępnienie informacji publicznej pozostaje więc w stanie bezczynności w zakresie w jakim nie ustosunkował się do całości objętych wnioskiem informacji. W tej sytuacji, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 oraz § 1a p.p.s.a. należało zobowiązać go rozpatrzenia wniosku skarżącej z 4 sierpnia 2022 r., z wyłączeniem pkt 3 wniosku w zakresie, w jakim dotyczy żądania udzielenia informacji co do skarg na Dyrektora SP ZZOD w Olecku Kolonia, w terminie 14 dni, wynikającym z powołanego wyżej art. 13 u.d.i.p. (punkt 1 sentencji wyroku). W pozostałym zakresie Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji wyroku). Jak bowiem powyżej wskazano starosta jako przewodniczący zarządu powiatu może udzielić informacji wyłącznie za zarząd i we własnym imieniu. Natomiast informacja objęta wnioskiem z 4 sierpnia 2022 r. dotycząca rady powiatu i jej przewodniczącego winna być skierowana do przewodniczącego rady powiatu (art. 14 u.s.p.) Oceniając, czy zaistniała bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa trzeba mieć na względzie całokształt okoliczności sprawy. Organ nie pozostawał bierny w sprawie, zareagował na wniosek strony, udostępniając częściowo żądaną informację. Postawy organu nie sposób ocenić jako celowo lekceważącej i nacechowanej złą wolą w zadośćuczynieniu żądaniu skarżącej. Stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa zastrzeżone jest dla wyjątkowych sytuacji. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 kwietnia 2020 r., sygn. II OSK 1415/19 (CBOSA) wskazał, że "za rażące naruszenie prawi należałoby uznać działanie bezsporne, ponad miarę, niewątpliwe, wyraźne oraz oczywiste. Za wyczerpujące powyższe pojęcie przyjdzie uznać stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób jednoznaczny. Naruszenie kwalifikowane jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie zwykłe. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia." Bezczynność organu w niniejszej sprawie nie odpowiada powyższemu opisowi, jako, że organ - co do zasady – udzielił wnioskowanej informacji w części. Z tych względów Sąd stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt 3 sentencji wyroku). Odstępując z kolei w pkt 4 sentencji wyroku od przewidzianej przepisem art. 149 § 2 p.p.s.a. możliwości wymierzenia grzywny Sąd stwierdził, że regulacja ta stanowi dodatkowy środek o charakterze dyscyplinująco-represyjnym, który powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy, a więc w tego rodzaju sytuacjach, gdzie oceniając całokształt działań organu można dojść do przekonania, że noszą one znamiona celowego unikania podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tych dodatkowych sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. wyrok NSA z 7 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 642/15, CBOSA). W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie okoliczności takie nie wystąpiły. O kosztach postępowania, obejmujących kwotę uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.