I SA/Rz 605/16

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku K. Z. o zmianę postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie, z dnia 16 września 2016 r., w przedmiocie zwolnienia go od kosztów sądowych i odmowy ustanowienia dla niego adwokata, w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) czerwca 2016 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności, z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych - postanawia – odmówić zmiany postanowienia. UZASADNIENIE Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 16 września 2016 r., sygn. I SA/Rz 605/16, zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości, odmawiając ustanowienia dla niego adwokata. W uzasadnieniu przedmiotowego orzeczenia stwierdzono, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie, chociażby w minimalnym stopniu, partycypować w kosztach postepowania, gdyż pominął w swoim oświadczeniu dochody z działalności rolniczej, nie przedstawił też w sposób pełny i wiarygodny ponoszonych wydatków, które i tak w bliżej nieokreślonym stopniu ponoszone są przez jego syna. Niezależnie jednak od powyższego referendarz zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości uznając, że ich poniesienie byłoby to dla niego znacznym obciążeniem, gdyż wpis od skargi przekracza wysokość emerytury żony. Sąd, po rozpoznaniu sprzeciwu od wyżej wymienionego postanowienia referendarza, postanowieniem z dnia 30 września 2016 r., sygn. I SA/Rz 605/16, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie uznając, że odpowiada ono prawu. Sąd zgodził się z oceną referendarza, że brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż nie wykazał on wysokości wydatków ponoszonych na leczenie, a podkreślając niskie dochody w swoim gospodarstwie domowym, wraz z żoną, dokonał darowizny na rzecz organizacji pożytku publicznego, w kwocie 1 000 zł. Wnioskiem z dnia 21 grudnia 2016 r. skarżący zwrócił się o zmianę postanowienia referendarza z 16 września 2016 r. i przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu swojego wniosku, podobnie jak w pierwotnym wniosku, podniósł, że z uwagi na wysokie koszty leczenia oraz brak stałego źródła utrzymania zmuszony jest ubiegać się o wsparcie w postaci prawa pomocy. Oprócz tego lakonicznie przytoczył kwoty niektórych wydatków podając, że na leczenie wydaje 500 zł miesięcznie, na media 300 zł miesięcznie, a na wyżywienie 430 zł miesięcznie. Zaznaczył też, że jego zobowiązania kredytowe wynoszą ok. 30 000 zł. Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej: P.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W myśl natomiast art. 167 a § 1 P.p.s.a., do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu, tak więc możliwość zastosowania art. 165 P.p.s.a. leży również w zakresie kompetencji referendarza. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o zmianę prawomocnego postanowienia referendarza sądowego, podnosząc generalnie te same co pierwotnie argumenty, które w jego ocenie uprawniają go do uzyskania ulgi w postaci prawa pomocy. Tymczasem podnoszone okoliczności były już przedmiotem oceny referendarza i kontroli Sądu, który utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie zgodził się z tym, że w sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego w całości. Aktualnie więc, wobec niezmienionych okoliczności faktycznych, nie zachodzą przesłanki do zmiany prawomocnego postanowienia referendarza. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 165, w zw. z art. 167 a § 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.