II OZ 1070/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 22 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 lipca 2008r., sygn. akt II SA/Po 300/08 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 lipca 2008r. sygn. akt II SA/Po 300/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek T. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez niego do tego Sądu decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] nakazującej rozbiórkę samowolnie odbudowanego i rozbudowanego budynku gospodarczego z garażem. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zmieszczony w skardze, nie zawiera żadnego uzasadnienia. Skoro wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie decyzji. W niniejszej sprawie skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które spowodowałyby nieodwracalne skutki wykonania przez niego rozbiórki obiektu budowlanego. W rezultacie Sąd I instancji nie mógł dokonać oceny wniosku w myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej Ppsa. W zażaleniu na powyższe postanowienie T. D. wskazał, że organy administracji już od pierwszej kontroli nieprawidłowo określiły fakty dotyczące odbudowy i rozbudowy budynku gospodarczego z garażem. Skutkiem takiego stanu rzeczy było wydanie decyzji administracyjnych w oparciu o nierzeczywisty stan faktyczny. Wnoszący zażalenie wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji i przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego od nowa przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 1 Ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może, w myśl art. 61 § 3 Ppsa, po przekazaniu skargi, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, Sąd może wydać jedynie na wniosek. Wobec tego na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania okoliczności, które w jego ocenie spowodują znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki przez wykonanie decyzji. Rozpoznając przedmiotowe zażalenie należy mieć na uwadze, że postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter wpadkowy. Sąd na tym etapie ocenia spełnienie przez wnioskodawcę przesłanek, udzielenia tymczasowej ochrony prawnej, wymienionych w art. 61 § 3 Ppsa., nie odnosząc się do merytorycznych zarzutów skargi. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący złożył razem ze skargą w jednym piśmie (k. 3 akt sądu). W uzasadnieniu tego pisma wskazał zarzuty odnośnie decyzji organów administracji I i II instancji. Dotyczą one nieprawidłowego prowadzenia postępowania administracyjnego, a co za tym idzie wydania wadliwych decyzji. Zatem są to kwestie merytoryczne, nie podlegające ocenie Sądu w toku postępowania z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Usytuowanie wspomnianego wniosku w jednym piśmie wraz ze skargą, nie jest co do zasady wadliwe. Jednak należy mieć na uwadze, że dodatkowo, poza uzasadnieniem skargi, skarżący powinien wskazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania decyzji jest zasadne. Nie wystarczy zatem samo sformułowanie wniosku, należy go jeszcze uzasadnić. Takiego uzasadnienia brak jest w piśmie z dnia 9 marca 2008r (k. 3) zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wydając postanowienie z dnia 3 lipca 2008r nie naruszył prawa. Na marginesie można wskazać, że wniosek skarżącego dotyczył wstrzymania wykonania decyzji I i II instancji (zob. k 3), zaś wojewódzki sąd administracyjny postanowieniem z dnia 3 lipca 2008r. rozpoznał wniosek dotyczący jedynie zaskarżonej decyzji. Biorąc pod uwagę brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku, nie jest to uchybienie mające wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 Ppsa, orzekł jak w sentencji.