I SA/Wa 216/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. B., J. Z., Z. M., M. N., K. D. i R. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odmówić T. D. przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE W dniu [...] stycznia 2012 r. H. B., J. Z., Z. M., M. N., K. D. i R. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 216/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie R. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 216/12 odmawiające R. W. przyznania prawa pomocy w sprawie zainicjowanej wyżej wskazaną skargą. Powodem odrzucenia zażalenia stało się złożenie go w imieniu R. W. przez T. D. która nie wykazała, że spełnia przesłanki z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) do bycia pełnomocnikiem R. W. Doręczenie T. D. odpisu w/w rozstrzygnięcia z dnia 9 sierpnia 2012 r. nastąpiło w dniu 3 września 2012 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k-[...]). W dniu 10 września 2012 r. T. D. wniosła, w imieniu własnym, zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy dla celów niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką dopuszczalności złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy do sądu administracyjnego jest złożenie tego wniosku przez stronę postępowania. Natomiast o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Przy czym podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Wobec czego istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego – Sygn. akt I SA/Wa 216/12 taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Zatem stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialno - prawnym między obowiązującą normą, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu. W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny przejawia się w tym, że podmiot działa bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Wobec czego podmiot posiada interes prawny gdy sprawa dotyczy jego własnej sprawy administracyjnej rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjno prawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi (np. postanowienie Naczelnego Sądu administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2008 r. sygn. akt OII OSK 728/08). Reasumując powyższe wskazać należy, że podmiot ma w sprawie interes prawny, gdy ten interes prawny jest rozumiany jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków podmiotu, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Z treści niniejszej skargi wynika, że jej przedmiot stanowi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2011 r., nr [...] dotyczące stwierdzenia niedopuszczalności odwołania H. B., J. Z., Z. M., M. N., K. D. i R. W. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. o ustanowieniu na rzecz A. S. na 99 lat prawa użytkowania wieczystego do gruntu zabudowanego o pow. [...] m² położonego w W. przy ul. [...], oznaczonego w ewidencji gruntów jako działka nr [...] z obrębu [...], uregulowanego w KW nr [...]. Stronami postępowania zakończonego wskazanym postanowieniem byli wyłącznie w/w wnioskodawcy oraz Prezydent W. i A. S. Natomiast T. D. nie była stroną postępowania zakończonego powyższym postanowieniem, ani też zakończonego decyzją Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...]. Zatem wobec wystąpienia po stronie T. D. negatywnej przesłanki w postaci braku interesu prawnego do bycia stroną w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżonym postanowieniem należy stwierdzić, że T. D. nie posiada także uprawnień do bycia stroną przedmiotowego postępowania sądowego, a co z tego wynika również do wniesienia wniosku o przyznanie jej prawa Sygn. akt I SA/Wa 216/12 pomocy w tym postępowaniu. Zauważyć bowiem należy, iż T. D. w niniejszym postępowaniu sądowym występowała nie jako jego strona, a jedynie jako pełnomocnik K. D. oraz jako wnosząca zażalenie w imieniu R. W. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 243 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.