III SA/Kr 1560/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2022 r. sprawy ze skargi S. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 31 sierpnia 2022 r., sygn. akt SKO.PS/4110/90/2022 w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Ponagleniem, które wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie S. J. (dalej: "skarżący") wskazał na bezczynność Burmistrza N. w związku z brakiem odpowiedzi na pismo z dnia 17 maja 2021 r. – wezwanie do zapłaty wszystkich należności, o które wnosił skarżący w pismach od 2015 r. do 2021 r. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2002 r., sygn. akt SKO.PS/4110/90/2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie uznało ponaglenie wniesione przez skarżącego za nieuzasadnione. Podstawę prawną postanowienia stanowił art. 37 i art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."). W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnej czynności w sprawie lub w prawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem decyzji postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Zdaniem Kolegium sprawa roszczenia, o które wnioskuje skarżący, nie jest sprawą administracyjną załatwianą w drodze decyzji w rozumieniu art. 104 k.p.a., a zatem brak jest podstaw do uznania ponaglenia w tym względzie za uzasadnione. W postanowieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie wskazało, że postanowienie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Natomiast strona może wnieść skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie wskazując, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., ar. 8 k.p.a., art. 20 k.p.a., art. 35 k.p.a., art. 36 § 1 k.p.a. oraz art. 37 k.p.a. W oparciu o podniesione zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga zasługuje na odrzucenie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postawienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Należy wskazać, że stanowisko organu wyrażone na gruncie art. 37 k.p.a. przyjmuje formę postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 k.p.a.). Postanowienie to ma charakter wpadkowy, a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to rozstrzygnięcie mające na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym i stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność (art. 52 p.p.s.a.). Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2, bądź w pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 5 czerwca 2009 r., IV SAB/Gl 21/09; postanowienie WSA w Warszawie z 4 grudnia 2017 r., II SA/Wa 1879/17; postanowienie WSA w Krakowie z dnia 13 grudnia 2017 r., II SA/Kr 1425/17). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w przedmiocie rozpoznania ponaglenia. Wobec powyższych rozważań przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.