Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

III OZ 649/22

Sądy administracyjne2022-10-19
Sygnatura
III OZ 649/22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2022-10-19
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Przemysław Szustakiewicz

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SO/Kr 17/22 o oddaleniu wniosku o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie za nieprzekazanie skargi postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SO/Kr 17/22, oddalił wniosek K.J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie za nieprzekazanie skargi z dnia 13 lutego 2022 r. wraz z sprawy i odpowiedzią na skargę. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarga z dnia 13 lutego 2022 r. wraz z odpowiedzią na skargę została przekazana do WSA w Krakowie przez organ w dniu 7 marca 2022 r. drogą elektroniczną i została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Kr 19/22. Następnie organ pocztą tradycyjną przesłał akta administracyjne do sprawy. prawomocnym postanowieniem z dnia 18 marca 2022 r., sygn. akt III SAB/Kr 19/22 WSA w Krakowie odrzucił skargę. Z powyższego wynika zatem, że organ przekazał skargę wraz z aktami sprawy w terminie określonym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a."). tym samym wniosek o wymierzenie grzywny jako bezzasadny podlega oddaleniu na podstawie art. 151 w zw. z art. 64 § 3 i art. 55 § 1 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W zażaleniu podniósł, że organ przedłożył wyłącznie dowolne dokumenty, a nie takie, które niezbędne do rozpoznania sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przy czym organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przepis ten statuuje bezwzględny obowiązek przekazania sądowi dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia kontroli sądowej. Organ ten musi więc przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na tę skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Zatem wyłącznymi przesłankami uprawniającymi sąd administracyjny do wymierzenia grzywny organowi jest: 1) wniosek o wymierzenie grzywny oraz 2) stwierdzenie niezastosowania się do obowiązków z art. 54 § 2 P.p.s.a. bez względu na przyczyny nieprzekazania skargi sądowi w ustawowym terminie. Przyczyny nieprzekazania skargi w terminie mogą mieć ewentualnie wpływ na wysokość wymierzonej grzywny. Sąd administracyjny, rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny, bada jedynie terminowość przekazania skargi. Oznacza to, że w każdym przypadku przekroczenia terminu do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, Sąd uprawniony jest do wymierzenia grzywny, której wysokość określa w sposób dyskrecjonalny. Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. ma m.in. funkcję dyscyplinującą, a znajduje swoją podstawę faktyczną w samym fakcie nieprzekazania w terminie skargi do sądu administracyjnego przez podmiot, do którego wpłynęła i przeciwko któremu jest skierowana. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA w Krakowie prawidłowo uznał, że wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na oddalenie. Jak bowiem wynika z akt sprawy skarga została wniesiona do organu w dniu 13 lutego 2022 r. W dniu 7 marca 2022 r. organ przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie skargę wraz z odpowiedzią na skargę drogą elektroniczną. Natomiast akta administracyjne nadesłał tradycyjną drogą pocztową. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ w ustawowym terminie wywiązał się z obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Wobec powyższego nie została wypełniona hipoteza normy prawnej zawarta w art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. Tym samym, Sąd pierwszej instancji nie miał podstaw do uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.