I SAB/Wa 212/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania skargi na działalność organu postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. W uzasadnieniu skargi W. K. zawarł szereg zarzutów dotyczących funkcjonowania organów administracji państwowej w tym Burmistrza B., jak również urzędników Urzędu Miasta. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej umorzenie wskazując, że pismem z dnia 1 września 2009 r. Kolegium na podstawie art. 229 pkt 3 kpa przekazało skargę W. K. na działalność Burmistrza Miasta B. Radzie Miasta i Gminy B. Nadmieniło również, że skarga W. K. dotyczy zarzutu nierozpoznania skargi na działalność Burmistrza Miasta B. w związku z nienależytym wykonywaniem zadań przez podległy mu organ – Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 6. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Z treści skargi oraz akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi nie jest żaden z aktów czy też czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych powyżej, jak również bezczynność organu w przypadkach wymienionych w powołanym przepisie. Treść niektórych zarzutów skarżącego skłania raczej do uznania, że skierowana do Sądu skarga mogłaby być uznana za skargę obywatelską. Skargę obywatelską rozpatruje organ właściwy w rozumieniu art. 229 kpa w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, o którym mowa w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Jednakże na jej załatwienie, jak również na bezczynność w jej załatwieniu nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z tych względów Sąd uznając, że rozpoznanie skargi W. K. nie należy do właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.