I OZ 699/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia del. WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 2041/06 o pozostawieniu wniosku P. B. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2008 r. o sygn. akt II SA/Wa 2041/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 260 w związku z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pozostawił wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wyjaśnił, że referendarz sądowy przy piśmie z dnia 12 maja 2008 r. zwrócił do wnioskodawcy oryginał urzędowego formularza, celem jego całkowitego wypełnienia, tj. wskazania zakresu prawa pomocy, o przyznanie którego wnosi, i nadesłania do Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie skarżący pismem z dnia 2 czerwca 2008 r. poinformował, że zakres pomocy został określony w formularzu i zawiera wszystkie wskazane tam pozycje. Skarżący oświadczył, iż "nie wykreślił pozycji", bowiem dostępny na stronach internetowych Sądu elektroniczny formularz nie daje takiej możliwości. Sąd I instancji podniósł, że powyższe pismo skarżącego nie stanowiło prawidłowego wykonania wezwania, gdyż skarżący nie nadesłał (nie zwrócił) wypełnionego oryginału przesłanego mu formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy nie wskazywał w rubryce nr 4 zakresu prawa pomocy, o które wnosił. Niewypełnienie tej części formularza stanowi brak formalny wniosku o przyznanie prawa pomocy, którego nieuzupełnienie uniemożliwia jego rozpoznanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił również, że formularz PPF udostępniony został na stronie internetowej Sądu w formacie PDF, co oznacza, że służy wydrukowaniu i pisemnemu wypełnieniu. Skarżący miał możliwość uzupełnienia braku formalnego wniosku, poprzez jego uzupełnienie i zwrot do Sądu. Sąd przesłał bowiem skarżącemu oryginał jego wniosku z dnia 30 kwietnia 2008 r., jednak P. B. nie zwrócił nadesłanego mu formularza, co obligowało Sąd do pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. B. złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że zakres prawa pomocy w przesłanym formularzu został określony i zawiera wszystkie wskazane tam pozycje. Formularz zawiera pouczenie "niepotrzebne skreślić", co - zdaniem skarżącego - oznacza, iż w szczególności możliwe jest nieskreślenie żadnej pozycji. Stąd też, skoro brak jest wymogu wypełnienia danej rubryki, to nie można czynić zarzutu z jej niewypełnienia. Skarżący podał również, że nie otrzymał wypełnionego przez siebie oryginału przesłanego formularza, a jednie odpis tego formularza. Dodatkowo podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie posiada ustawowy obowiązek udostępnienia elektronicznego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, który można byłoby wypełnić komputerowo i przesłać drogą elektroniczną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z brzmieniem art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Wskazany wyżej przepis został prawidłowo zastosowany w niniejszej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Niewskazanie zakresu prawa pomocy, o którego przyznanie zwraca się strona, wbrew twierdzeniom skarżącego, stanowi brak formalny wniosku, którego nieuzupełnienie uniemożliwia jego rozpoznanie. Możliwość przyznania przez Sąd stronie prawa pomocy wymaga zbadania i oceny przedstawionego przez stronę oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym, dochodach, a także o stanie rodzinnym. W zależności od tego, czy osoba fizyczna wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, czy też częściowym, osoba ta winna wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, albo że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 oraz pkt 2 cytowanej ustawy). Zakres prawa pomocy, o które wnosi strona, rzutuje więc na sposób oceny informacji zawartych w jej oświadczeniu, składanym we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z akt sprawy wynika, że mimo prawidłowego wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez wskazanie zakresu prawa pomocy, o które wnosi, oraz poinformowania o skutkach ich nieuzupełnienia w zakreślonym terminie, braki te nie zostały uzupełnione, a zatem Sąd I instancji prawidłowo zastosował rygor pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Dodatkowo należy wyjaśnić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, przesyłając skarżącemu wydruk wniesionego wcześniej drogą elektroniczną formularza PPF, umożliwił skarżącemu wskazanie zakresu prawa pomocy i uzupełnienie w ten sposób braków formalnych wniosku, co - jak wyjaśnia skarżący - nie było możliwe w momencie składania wniosku drogą elektroniczną. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.