I SA/Wr 395/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 24 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi R. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 29 kwietnia 2022 r. nr 0201-IOA.4105.5.2022.6 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Dyrektor Izby Administracyjnej we Wrocławiu (dalej: DIAS) pouczył stronę o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego od postanowienia DIAS z 29 kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Następnie, pismem z 28 maja 2022 r. strona wniosła skargę na ww. postanowienie. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej odrzucenie wskazując, że błędnie pouczył stronę, iż przysługuje jej prawo do wniesienia skargi do WSA i podniósł, że stronie przysługiwało prawo do złożenia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących stronie w postępowaniu przed organami administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 tj. ze zm.; dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie strona wiosła skargę na postanowienie DIAS w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku z 25 lutego 2022 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, DIAS pozostawił wniosek strony bez rozpatrzenia z uwagi na to, że strona wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nie dopełniła czynności, dla której określony był termin tj. nie złożyła odwołania. Strona nie przedłożyła odwołania na wezwanie organu, co skutkowało wydaniem przez DIAS postanowienia z 29 kwietnia 2022 r. nr [...]. Zgodnie z art. 169 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021, poz. 1540 tj. ze zm.; dalej: O.p.), jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Z kolei w myśl art. 169 § O.p. organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie. Z powyższych przepisów wprost wynika, że na postanowienie DIAS z 29 kwietnia 2022 r. nr [...] przysługiwało stronie zażalenie, nie zaś skarga do sądu administracyjnego. Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z powyższą sytuacją mamy do czynienie a w niniejszej sprawie. Strona nie wyczerpała bowiem służących jej środków zaskarżenia. Powyższej konstatacji nie zmienia fakt, iż w istocie to DIAS zawarł w postanowieniu 29 kwietnia 2022 r. nr [...] błędne pouczenie. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd postanowił jak w pkt I sentencji. O zwrocie kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi sąd orzekła na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym d z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od: pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.