II FZ 1690/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 1134/13 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie z skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 29 lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. i 2006 r. na poczet zaległości w tym podatku za 2003 r. oraz na odsetki za zwłokę postanawia : uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 września 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 1134/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 29 lipca 2013 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. i 2006 r. na poczet zaległości w tym podatku za 2003 r. oraz na odsetki za zwłokę, zawiesił postępowanie. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2014 r. pełnomocnik organu wskazał, że pismem z dnia 14 czerwca 2014 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 381/13 i w związku z tym wniósł o odroczenie rozprawy bądź o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania tej skargi. W ocenie Sądu I instancji wniosek organu zasługiwał na uwzględnienie, bowiem rozstrzygnięcie w sprawie wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem sygn. akt I SA/Gl 381/13 ma istotne znaczenie dla oceny legalności zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia 18 września 2014 r. Skarżący wywiódł zażalenie na powyższe orzeczenie i wniósł o jego uchylenie. Zarzucił naruszenie 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") w wyniku błędnego uznania, że rozpoznanie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 29 lipca 2013 r. zależy od rozstrzygnięcia skargi o wznowienie postępowania wniesionej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 381/13. W ocenie Skarżącego w wyniku zawieszenia postępowania istotnego uszczerbku doznaje prawo do rozpoznania skargi bez nieuzasadnionej zwłoki. Do zażalenia Skarżący załączył odpowiedź Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach na skargę o wznowienie postępowania wniesionej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. W odpowiedzi tej Dyrektor wniósł o jej odrzucenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (vide wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej zwana: "CBOSA"). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Nie może być ono jednak dowolne. Analizując celowość zawieszenia postępowania sąd winien wziąć pod uwagę wystąpienie w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem - art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.), jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się postępowaniu (Komentarz M. Niezgódka - Medek do art. 125 p.p.s.a., Lex 2013). Możliwość zainicjowania tego rodzaju nadzwyczajnego postępowania nie może być jednak traktowana jako samoistna przesłanka fakultatywnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika jakie okoliczności sprawy związane ze wznowieniem postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie I SA/Gl 381/13 mają prejudycjalne znaczenie dla toku postępowania w rozpatrywanej przez WSA w Szczecinie sprawie. W uzasadnieniu mowa jest wyłącznie o "istotnym znaczeniu dla oceny legalności zaskarżonego postanowienia". Jedynie na marginesie należy zaznaczyć, że wyrokiem z dnia 1 grudnia 2014 r. WSA w Gliwicach w sprawie I SA/Gl 682/14 rozstrzygnął skargę Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Gliwicach w sprawie o sygn. I SA/Gl 381/13. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, a przynajmniej nie wynika to z treści uzasadnienia postanowienia. Z punktu widzenia zaś strony wnoszącej zażalenie kwestią priorytetową jest konieczność rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił postanowienie.