I OZ 985/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 26/06 oddalające wniosek A. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. S. i S.A. od orzekania w sprawie jego wniosków z dnia 4 i 5 maja 2009 r. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. S., S. M. P. i J. W. od orzekania w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia (...) października 2005 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 26/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek A. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. S. i S. A. od orzekania w sprawie jego wniosków z dnia 4 i 5 maja 2009 r. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. S., S. M. P. i J. W. od orzekania w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia (...) października 2005 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem z dnia 19 czerwca 2009 r. A. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wyłączenie sędziego P. S. i S. A. od orzekania w sprawie złożonych przez skarżącego trzech wniosków (z dnia 4 maja 2009 r. i dwóch z dnia 5 maja 2009 r.) o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - B. S., S. M. P. i J. W. od orzekania w niniejszej sprawie. Uzasadniając złożony wniosek skarżący stwierdził, że ww. dwaj sędziowie nie zostali w dniu 27 maja 2009 r. wyłączeni z losowania składu orzekającego do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów E. G., I. D. i A. M. pomimo, że zasiadali już w składzie orzekającym w sprawie. W dniu 3 lipca 2009 r. oraz w dniu 7 lipca 2009 r. sędziowie WSA S. A. i P. S. złożyli pisemne oświadczenia, że po ich stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyłączające ich od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Wa 26/06 oraz, że nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie. Oświadczenia znajdują się w aktach sprawy. Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji uznał, iż przyczyna wskazana przez skarżącego w złożonym żądaniu wyłączenia sędziów, tj. okoliczność, że objęci wnioskiem sędziowie orzekali już w sprawie, bez podania okoliczności uprawdopodabniającej tę przyczynę wyłączenia czyni wniosek bezpodstawnym. Ponadto Sąd pierwszej instancji podkreślił, że skarżący domaga się wyłączenia sędziego P. S. i sędziego S. A. od orzekania w sprawie wniosków o wyłączenie sędziów: B. S. , S. M. P. i J. W. , a do rozpoznania tego wniosku wylosowano w dniu 6 maja 2009 r. jako skład orzekający sędziów: E. G., A. M. i I. D.. W składzie tym nie znaleźli się zatem sędziowie objęci wnioskiem z dnia 19 czerwca 2009 r. Natomiast okoliczność, że sędzia P. S. i sędzia S. A. orzekali już w sprawie nie stanowi w ocenie Sądu pierwszej instancji samoistnej podstawy do uznania, że po ich stronie mogłyby powstać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności. Nie wystarczy zatem samo powołanie się na fakt zasiadania w składzie orzekającym, ale należy uprawdopodobnić istnienie takich okoliczności, który mogłyby wzruszyć przymiot bezstronności indywidualnie wobec każdego z dwóch wymienionych z imienia i nazwiska sędziów. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. K. wnosząc o jego uchylenie oraz umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. W uzasadnieniu podniósł, iż jego wniosek został złożony w dniu 19 czerwca 2009 r., a sędziowie o których wyłączenie wnioskował, wcześniej na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2009 r. wydali już orzeczenie, które zostało później zaskarżone. Tak więc przedmiotowy wniosek skarżącego był bezprzedmiotowy w momencie złożenia, o czym skarżący nie wiedział. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z powyższym przepisem Sędzia jest wyłączony w sprawach: 1) w których sędzia jest stroną bądź pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki, 2) małżonka sędziego, krewnych sędziego lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia oraz powinowatych bocznych do drugiego stopnia, 3) osób związanych z sędzią z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, 4) w których sędzia był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron, 5) w których sędzia świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą, 6) w których sędzia brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego sporządzonego z jego udziałem lub rozpoznanego przez niego, a także w sprawach, w których występował jako prokurator, 7) w których sędzia brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powyższy przepis wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy. Treść art. 18 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że zawarte w tym przepisie wyliczenie jest wyczerpujące. Zgodnie z przepisem art. 19 P.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do treści art. 20 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziów powinien odpowiadać wymogom formalnym z art. 46 P.p.s.a., a dodatkowo zawierać wskazanie sędziego, podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Także zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy, wniosek o wyłączenie sędziego musi określać osobę sędziego, którego wniosek dotyczy oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazania imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2004 r., III CO 2/04, Biul. SN 2004, nr. 10, poz. 11). Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności mogące wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności Sędziów: P. S. i S. A. w niniejszej sprawie. Z oświadczeń Sędziów oraz okoliczności sprawy nie wynika, aby łączyły ich z wnioskodawcą jakiekolwiek relacje wskazujące na możliwość przypisania im stronniczości. Mając natomiast na uwadze dotychczasowy przebieg sprawy należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Warszawie, że brak jest jakichkolwiek racjonalnych przesłanek, aby uznać, iż wymienieni Sędziowie działali w sposób mogący nasuwać wątpliwości co do ich bezstronności. Należy także zauważyć, że skarżący wniosku o wyłączenie sędziów nie wskazał żadnych ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie. Podstawą wyłączenia nie może być natomiast subiektywne przewidywania skarżącego co do ich bezstronności. W takiej sytuacji ponieważ nie można dopatrzeć się, aby w sprawie ze skargi A. K. zachodziły podstawy do wyłączenia sędziego P. Sz. i S. A. od orzekania w sprawie jego wniosków z dnia 4 i 5 maja 2009 r. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. S. , S. M. P. i J. W. z mocy samej ustawy (art. 18 P.p.s.a.) ani też inne okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 P.p.s.a) należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 lipca 2009 r. oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.