II OZ 1193/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 15/07 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi R. L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...], nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. z dnia [...] o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania egzekucyjnego wszczętego wobec R. L. postanowieniem z dnia [...] i nakładające grzywnę w wysokości 22 713, 70 zł. w celu przymuszenia wykonania wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. z dnia [...] obowiązku rozbiórki budynku gospodarczego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że wykonanie zaskarżonego postanowienia nie może być wstrzymane ponieważ postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania nie wywołuje skutków materialnoprawnych. W zażaleniu na to postanowienie wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie postanowienia zarzucając nierozważenie przez Sąd kwestii wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a przesłanki te skarżący wskazywał w swoim wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu trafnie wskazał, że postanowienie o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania egzekucyjnego, z natury swej nie może rodzić dla skarżącego takich negatywnych skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powołanej jako p.p.s.a. Nie można również zgodzić się z poglądem pełnomocnika skarżącego wyrażonym w zażaleniu, iż Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, powinien mieć na uwadze dolegliwości finansowe wynikające z nałożenia na skarżącego grzywny w celu przymuszenia w kwocie 22 713, 70 zł. oraz kosztów egzekucyjnych w kwocie 1 366, 99 zł. Należy bowiem pamiętać, że nakaz rozbiórki budynku gospodarczego nałożony na R. L. decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. z dnia [...] na skutek oddalenia wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2004 r., OSK 329/04 skargi kasacyjnej od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Bydgoszczy z dnia 15 lipca 2003 r., Sa/Bd 1792/03, stał się prawomocny. Podobnie postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] wydane w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego wobec R. L. oraz nałożenia grzywny w wysokości 22 713, 70 zł. w celu przymuszenia wykonania obowiązku rozbiórki budynku gospodarczego, stało się prawomocne po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II SA/Bd 57/04, oddalającym skargę w tej sprawie. Tak więc, aby uniknąć dolegliwości finansowych związanych z postępowaniem egzekucyjnym, o których pisze się w zażaleniu, skarżący powinien dokonać rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego, zgodnie z prawomocną decyzją w/w. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.