I SA/Wa 2081/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE Decyzją z [...] sierpnia 2020 r., nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], po rozpatrzeniu wniosku M. B.(1) o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o świadczenie dobry start na dzieci W. B. , A. B. i M. B. (2) złożonego w dniu [...] września 2019 r., działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., umorzyło postępowanie jako bezprzedmiotowe. Pismem z [...] września 2020 r. M. B.(1) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2020 r. Następnie pismem z [...] września 2020 r. skarżąca wniosła o anulowanie skargi i wycofanie jako bezprzedmiotowej. Jednocześnie poinformowała, że po przejrzeniu akt sprawy okazało się, że została wydana decyzja dotycząca 300+, której skarżąca nie miała w swoich aktach. W związku z tym stwierdziła, że wycofanie skargi uważa za uzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z treści pisma skarżącej z [...] września 2020 r. wynika, że stanowi ono cofnięcie skargi. Wobec niestwierdzenia zaistnienia okoliczności uzasadniających uznanie czynności cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.