II SAB/Sz 189/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpatrzeniu w dniu 17 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie wydania decyzji postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na przewlekłość postępowania Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. w przedmiocie wydania decyzji o rozłożeniu długu alimentacyjnego na raty. Z uwagi na to, że gminny ośrodek pomocy społecznej jest jednostką organizacyjną gminy, natomiast kierownik gminnego ośrodka pomocy społecznej działa wyłącznie z upoważnienia organu wykonawczego gminy, w ramach którego m.in. wydaje decyzje administracyjne, zatem Sąd uznał, że skarga dotyczy faktycznie przewlekłości Burmistrza T.. Zarządzeniem z dnia 27 października 2022 r. Sąd wezwał Skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpał środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia), w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że strona skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia. Przesyłka zawierająca pismo Sądu została doręczona Skarżącemu za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 28 października 2022 r., co wynika ze Urzędowego Potwierdzenia Doręczenia znajdującego się w aktach sprawy (k. 70). Do dnia dzisiejszego Skarżący nie odpowiedział na ww. wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Stosownie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm - dalej "k.p.a.") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Z powołanych wyżej przepisów wynika jednoznacznie, że w przypadku skarg na przewlekłość i na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia. Oznacza to, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek do złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na przewlekłość organu administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie NSA z dnia 28 września 2022 r. sygn. akt II OSK 1847/22, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 3 listopada 2022 r. sygn. akt II SAB/Sz 97/22 czy postanowienie WSA w Krakowie z dnia 30 września 2022 r. sygn. akt I SAB/Kr 6/22, dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tym samym skargę do sądu administracyjnego na przewlekłość organu, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać tego rodzaju środek prawny. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. Z treści odpowiedzi na skargę organu jak i nadesłanych akt sprawy nie wynika, aby przed złożeniem skargi Skarżący wniósł ponaglenie, zaś na wezwanie Sądu do wykazania, czy przed wniesieniem skargi strona wyczerpał środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia, Skarżący nie odpowiedział. W tej sytuacji przyjąć należy, że Skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia, a tym samym nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.