I SA/Bd 276/08

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 13 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E.I. na decyzję Dyrektora K-P Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanowił odmówić przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę E.I.na wskazaną powyżej decyzję Dyrektora K-P Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. W dniu 11 września 2008 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Oświadczył, że nie posiada dochodów. Z uwagi na prowadzone postępowanie sądowe organ rentowy nie wypłaca skarżącemu przyznanego świadczenia. Jako majątek wskazał nieruchomość rolną o powierzchni 8,82 ha wraz z zabudowaniami oraz zasoby pieniężne w kwocie 44.400 zł złożone w Banku Spółdzielczym w S. Wniosek swój uzasadnił brakiem środków finansowych umożliwiających leczenie oraz skromną egzystencję, jak również zapobieżenie dewastacji zabudowań gospodarskich. Zdaniem wnioskującego posiadane środki przeznaczył na poczet roszczeń Agencji. Dodał,iż w części stanowią one współwłasność bratanków przebywających za granicą. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art.246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej " P.p.s.a" przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym możliwe jest wtedy, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ogólną zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez stronę kosztów prowadzonego postępowania. Jest to obowiązek, a zwolnienie od niego jest wyjątkiem, którego stosowanie uzależnione jest od spełnienia ww. przesłanki. Z informacji zawartych w urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący posiada zasoby pieniężne wynoszące 44.400 zł. W takich okolicznościach nie sposób uznać, że znajduje się on w sytuacji majątkowej, która uniemożliwia poniesienie jakichkolwiek kosztów zainicjowanego postępowania sądowoadministracyjnego. Sama konieczność wygospodarowania ze zgromadzonych oszczędności środków na opłacenie kosztów sądowych nie uzasadnia przyznania prawa pomocy. Tym bardziej, że na obecnym etapie postępowania sprowadzają się one do wpisu od skargi kasacyjnej oraz opłaty kancelaryjnej w łącznej wysokości 200 zł. Z kolei do kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika należy zaliczyć wynagrodzenie należne za prowadzenie sprawy. Stawka minimalna wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie wynosi, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - 240 zł netto (292,80 zł brutto). Przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów jak i opłacenie pełnomocnika ma charakter wyjątkowy i przysługiwać powinno osobom pozbawionym środków do życia, lub których środki te są ograniczone. Skoro skarżący nie zalicza się do takich osób, gdyż zgromadził oszczędności w znacznej wysokości, jego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując analizy zasadności przyznania prawa pomocy referendarz uwzględnił okoliczność, iż przed tutejszym sądem zawisły trzy sprawy sądowoadministracyjne zainicjowane przez E.I.. W zaistniałych powyżej okolicznościach, na podstawie art.246 § 1 pkt 1 oraz art.258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.