III FZ 535/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 18 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 18 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SPP/Op 81/22 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 11 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Op 105/22 ze skargi J. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 14 lipca 2021 r. nr 1601-IEE.711.383.2021 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 18 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SPP/Op 81/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił zażalenie J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 29 lipca 2022 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego z 28 czerwca 2022 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 11 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Op 105/22. Przedstawiając stan faktyczny sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wskazał, że postanowieniem z 29 lipca 2022 r. po rozpoznaniu sprzeciwu J. B. utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 28 czerwca 2022 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Odpis postanowienia został doręczony Skarżącemu 4 sierpnia 2022 r. z pouczeniem, że ww. postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu. W dniu 5 sierpnia 2022 r. Skarżący nadał do sądu zażalenie na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu stwierdził, że postanowienie o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego, w którym odmówiono Skarżącemu przyznania prawa pomocy, jest niezaskarżalne. Wskazał, że żaden przepis ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na takie postanowienie, ponadto zgodnie z art. 260 § 2 p.p.s.a., w przypadku zaskarżenia postanowienia na które nie służy zażalenie - wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji. W związku z powyższym na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Oplu postanowieniem z 18 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SPP/Op 81/22 odrzucił zażalenie. Na ww. postanowienie Skarżący pismem z 25 sierpnia 2022 r. wniósł zażalenie. W punkcie pierwszym zażalenia wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia "z mocy naruszenia przepisów postępowania", w punkcie drugim o uchylenie w całości zaskarżone postanowienie "z mocy naruszenia prawa materialnego", w punkcie trzecim o rozpoznanie zażalenia jako oczywiście uzasadnionego przez nowy skład sędziowski. W uzasadnieniu zażalenia Skarżący wskazał m.in., że zaskarżone postanowienie narusza jego konstytucyjne prawo do sądu, wskazał na szereg przepisów z Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej m.in.: art. 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 260 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 tj. dotyczących przyznania prawa pomocy, wojewódzki sąd administracyjny wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy, ponadto wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których rodzaje enumeratywnie wymieniono w tym przepisie. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. (który do zażaleń stosuje się odpowiednio na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W świetle powyższego należy stwierdzić, że ani art. 194 § 1 p.p.s.a., ani żaden inny przepis p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego dotyczące utrzymania w mocy postanowienia referendarza sądowego, w którym odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu prawidłowo zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 29 lipca 2022 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania ani prawa materialnego. Zaskarżone postanowienie nie narusza również konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Sędzia Jacek Pruszyński