II SA/Bd 741/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po ponownym rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.P. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 września 2010 r. w sprawie ze skargi T.P. i K.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odmówić dokonania wykładni. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 28 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uwzględnił skargę T.P. i K.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], w przedmiocie pozwolenia na budowę, uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...]. Pismem z dnia 6 października 2010 r. uczestnik postępowania M.P. zwrócił się do tutejszego Sądu z wnioskiem o dokonanie wykładni wskazanego wyżej wyroku poprzez wskazanie działań niezbędnych do legalizacji inwestycji budowlanej, jak również wskazanie podstaw kwestionowania prawidłowości projektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Potrzeba dokonania wykładni zachodzi tym samym tylko wówczas, gdy ze względu na wadliwe lub nie dość precyzyjne sformułowanie orzeczenia pojawiają się wątpliwości co do zawartego w nim stanowiska sądu. W doktrynie i orzecznictwie wyraźnie podkreśla się, iż wniosek o wykładnię wyroku stanowi pismo procesowe strony, które musi zawierać należyte uzasadnienie konieczności dokonania przez sąd wykładni. Przede wszystkim w uzasadnieniu takim wnioskodawca powinien precyzyjnie wskazać, który fragment uzasadnienia wyroku jest dla niego niezrozumiały, bądź też nasuwa określone wątpliwości (por. np. postanowienie NSA z dnia 26 października 2004 r., FZ 309/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl.). Nieuczynienie zadość temu wymaganiu sprawia, że wniosek o wykładnię nie może zostać przez sąd uwzględniony i podlega oddaleniu jako bezzasadny. Tymczasem z treści złożonego w niniejszej sprawie wniosku o wykładnię nie wynika, aby jakikolwiek fragment sentencji lub uzasadnienia wyroku z dnia 28 września 2010 r. nie był zrozumiały dla wnioskodawcy bądź powodował u niego poważne wątpliwości interpretacyjne. Natomiast zgłoszone przez wnioskodawcę żądania, dotyczące wskazania działań niezbędnych do legalizacji inwestycji budowlanej oraz podstaw kwestionowania prawidłowości projektu budowlanego, mają w opinii Sądu charakter niedopuszczalnego wniosku o uzupełnienie wyroku co do treści uzasadnienia, zaś ich wyraźnym celem jest polemika ze stanowiskiem Sądu. Tym samym rozpoznawany wniosek podlega oddaleniu z racji braku należytego uzasadnienia konieczności dokonania wykładni w drodze postanowienia wydanego w oparciu o przepis art. 158 p.p.s.a.