I SA/Gd 499/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku rolnym za 1999 rok postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pan W. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 17 marca 2008 roku. W odpowiedzi na zarządzenie zobowiązujące do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł, skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 10 lutego 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Od powyższego postanowienia skarżący w ustawowym terminie złożył sprzeciw. Rozpatrując ponownie wniosek skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 25 marca 2009 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 22 lipca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, uznając zasadność stanowiska zaprezentowanego przez sąd pierwszej instancji. Zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2009 r. W. K. został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego z pouczeniem, że nieuczynienie zadość temu obowiązkowi w terminie 7 dni skutkować będzie odrzuceniem skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 9 września 2009 r. W odpowiedzi skarżący ponownie wniósł o zwolnienie z kosztów sądowych, nie uiszczając przy tym należnego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W przypadku zgłoszenia przez stronę wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w terminie wynikającym z zarządzenia przewodniczącego wzywającego do uiszczenia wpisu, przerwany zostaje bieg tego terminu. Jednocześnie sąd zobligowany jest do rozpoznania wniosku strony w przedmiocie prawa pomocy. Postępowanie to kończy się wydaniem postanowienia podlegającym - w razie odmowy - zaskarżeniu zażaleniem (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; w skrócie p.p.s.a.). W chwili ustawowo oznaczonej (art. 168 § 1 p.p.s.a.) postanowienie takie staje się prawomocne i od tej chwili wiąże m.in. sąd, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Jako orzeczenie nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, ale ma pełny przymiot prawomocności, inaczej - wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez sąd normy prawnej, co skutkuje obowiązkiem strony uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania jej do uiszczenia opłaty - ze wskazaniem kwoty oraz skutków jej nieuiszczenia. Po bezskutecznym upływie terminu do uiszczenia wpisu skarga powinna zostać odrzucona, gdyż takiej konsekwencji nieuiszczenia wpisu nie mogą zniweczyć dalsze wnioski o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, ONSC 1999, nr 9, poz. 153, por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2007 r. sygn. akt I FZ 653/06 nie publ.), w sytuacji gdy z ich treści nie wynika, aby sytuacja strony uległa zasadniczemu pogorszeniu. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. W związku z tym, po upływie terminu tygodniowego do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po oddaleniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające przyznania prawa pomocy, sąd obowiązany jest odrzucić skargę z mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.