II SA/Ke 447/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza,, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008r. na rozprawie sprawy ze skargi D. K.-S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] znak: [...] wydanym na podstawie art. 37 § 1 i 2 kpa uznało zażalenie D. K.-S. na niezałatwienie w terminie przez Burmistrza Miasta i Gminy sprawy dotyczącej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego zakładu usług stolarskich na działce ewidencyjnej nr 2392/4 przy ul. S, za nieuzasadnione i odmówiło wyznaczenia organowi I instancji dodatkowego terminu do załatwienia w/w sprawy. Powyższe postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach pełnomocnik D. K.-S. – R. S., precyzując swoje stanowisko na rozprawie w dniu 15 października 2008r. Pełnomocnik podkreślił, że przedmiotem rozpoznania Kolegium powinna być w ogóle ocena zgodności lokalizacji przedsięwzięcia na terenie objętym wnioskiem, zgodnie z wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9.02.2005r. sygn.akt II SA/Kr 332/01, którym Sąd uchylił obie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] a także samą decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...]. W odpowiedzi na skargę Kolegium przedstawiło przebieg postępowania w sprawie wszczętej na wniosek M. Ł. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego zakładu usług stolarskich na działce ewidencyjnej nr 2392/4 przy ul. S. stwierdzając, iż decyzją Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] znak: [...] to postępowanie zostało umorzone. Z tego względu, zdaniem Kolegium, brak podstaw do wyznaczania dodatkowego terminu załatwiania sprawy, albowiem organ I instancji zakończył postępowanie poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o przepis art. 37 § 1 kpa, na które nie służy zażalenie, nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Należy podkreślić, że postępowanie prowadzone wskutek wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 § 1 kpa nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego. Przy ocenie dopuszczalności skargi sądowoadministracyjnej na bezczynność organu nie ma decydującego znaczenia sposób rozpoznania takiego zażalenia przez organ wyższego stopnia. Niezależnie od formy załatwienia przez organ wyższego stopnia zażalenia na bezczynność organu I instancji, stronie zostaje bowiem otwarta droga do podniesienia przed sądem administracyjnym bezczynności organu I instancji. Nie podlega natomiast zaskarżeniu do sądu administracyjnego czynność organu wyższego stopnia podjęta w następstwie rozpatrzenia zażalenia na bezczynność organu I instancji (vide: zachowujące aktualność pod rządami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowienie NSA z 12 stycznia 2001 r., sygn. IV SAB 77/00). Z podniesionych wyżej względów skarga na postanowienie wydane w trybie art. 37 § 1 kpa jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, o czym orzekł Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.