IV SA/Po 22/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus NSA Paweł Miładowski Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Zaporowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 19 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej w celu złagodzenia skutków suszy o d d a l a s k a r g ę /-/ P.Miładowski /-/ J.Stankowski /-/ E.Makosz-Frymus WSA/wyr.1-sentencja wyroku UZASADNIENIE IV SA/Po 22/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] października 2006 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpatrzeniu odwołania J.M. od decyzji Burmistrza Miasta S. z dnia [...] października 2006 r., nr [...], w przedmiocie pomocy finansowej w celu złagodzenia skutków suszy, uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Pismem z dnia [...] września 2006 r. J. M. wniósł o przyznanie zasiłku celowego w związku z suszą jaka miała miejsce w 2006 r. We wniosku skarżący powołał się na rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. z 2006 r. Nr 155, poz. 1109). Odmawiając przyznania zasiłku celowego Burmistrz Miasta wskazał na brak komisyjnego protokołu strat i zaświadczenia, że skarżący jest rolnikiem w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników (podlegającym ubezpieczeniu z mocy ustawy). Organ wyjaśnił, iż z protokołów oszacowania szkód dostarczonych do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. wynika, że w gospodarstwie rolnym J. M. szkody nie były szacowane przez komisje powołane przez wojewodę na podstawie § 20 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy. Stosownie do § 2 ust. 1 tego rozporządzenia pomocy udziela się, jeśli wysokość szkód w danym gospodarstwie rolnym została oszacowana przez komisję, a komisja sporządziła protokół z oszacowania strat. W ocenie organu oszacowanie strat i sporządzenie protokołu stanowiło niezbędny warunek otrzymania pomocy. W odwołaniu od powyższej decyzji J. M. zarzucił naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz nieuwzględnienie całości materiału w sprawie. Uchylając decyzję Burmistrza Miasta Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że uzasadnienie decyzji nie spełniało wymogów z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem ograniczono je jedynie do stwierdzenia, iż szkody w gospodarstwie nie zostały oszacowane przez komisje. Ponadto organ odwoławczy wskazał na naruszenia zasady informowania stron (art. 9 k.p.a.) oraz zasady praworządności i dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy (art. 7 i 77 k.p.a.). W świetle tych zasad, brak protokołu oszacowania strat (§ 2 pkt 2 w zw. z § 20 ust. 3 rozporządzenia z dnia 29 sierpnia 2006 r.) nie może stanowić samoistnej podstawy do odmowy przyznania zasiłku celowego. Zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia organ obowiązany jest do ustalenia średniej wysokości szkód w danym gospodarstwie rolnym na podstawie protokołu z oszacowania szkód przez komisję powołaną przez wojewodę. Niezależnie od powyższego organ odwoławczy dostrzegł naruszenie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego przez brak zawiadomienia skarżącego o możliwości zapoznania się z aktami zebranymi w sprawie. W skardze od decyzji J.M. wniósł o ponowne rozpatrzenie dowodów w sprawie w celu ustalenia jego uprawnień. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności mająca umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z tą zasadą, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz zawartą w niej argumentacją. Granice rozpoznania skargi są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego. Sąd administracyjny dokonuje kontroli według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydawania zaskarżonego aktu. Decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Burmistrza Miasta. Uwzględnienie zarzutów odwołania nie stoi jednak na przeszkodzie zaskarżeniu takiej decyzji organu odwoławczego do sądu administracyjnego. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący domagał się "ustalenia" prawa do zasiłku, co należy rozumieć jako żądanie wydania rozstrzygnięcia co do istoty (art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego; Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.). Zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. (przez jego niezastosowanie) nie mógł zostać uwzględniony. Zebrany materiał nie pozwalał na rozstrzygnięcie sprawy co do istoty i uwzględnienie wniosku skarżącego o zasiłek celowy przez organ odwoławczy. Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. W ocenie Sądu organ odwoławczy słusznie stwierdził, iż w sprawie zachodziła potrzeba uzupełnienia materiału dowodowego przez ustalenie czy w gospodarstwie rolnym skarżącego w roku 2006 powstały szkody w związku z suszą i ewentualnie określenie ich wysokości. Obowiązkiem tym ustawodawca obarczył kierownika ośrodka pomocy społecznej (§ 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy). Mając na względzie, iż zachodziły podstawy do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a decyzja organu odwoławczego nie uchybiała innym przepisom prawa, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. /-/E. Makosz-Frymus /-/J. Stankowski /-/P. Miładowski MZ