I C 822/23

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: C 822/23</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 28 lutego 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>sędzia Katarzyna Bartosiewicz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekretarz sądowy Małgorzata Szewczuk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2024 r. w Grudziądzu</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa<strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span> </strong> </p> <p>przeciwko<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>utrzymuje w całości w mocy wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w Grudziądzu z 18 września 2023 r. wydany w sprawie o sygn. akt I C 822/23.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 822/23</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> – (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółka komandytowo-akcyjna w <span class="anon-block">Ł.</span> wniósł przeciwko pozwanej <span class="anon-block">M. B.</span> pozew o zapłatę kwoty 19 074,73 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód twierdził, że dochodzona kwota wynika z umowy pożyczki zawartej przez pozwaną z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">B.</span> w dniu 1 września 2022 r., którą nabył w drodze cesji w dniu 8 lutego 2023 r.</p> <p>W dniu 9 marca 2023 r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym (k. 17v). Postanowieniem z 24 kwietnia 2023 r. postępowanie elektroniczne zostało umorzone (k. 19).</p> <p>Pozwana nie złożyła odpowiedzi na pozew.</p> <p>W dniu 18 września 2023 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu wydał wyrok zaoczny, w którym orzekł zgodnie z treścią żądania pozwu (k. 54).</p> <p>W ustawowym terminie pozwana wniosła sprzeciw od wyroku zaocznego, w którym wniosła o jego uchylenie, oddalenie powództwa i zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu. Pozwana zakwestionowała legitymację czynną powoda, podniosła, że załącznik do umowy cesji w istocie nie jest załącznikiem do tej umowy, umowa cesji była warunkowa i powód nie wykazał spełnienia warunku, umowa cesji nie określała wierzytelności wobec pozwanej. Ponadto pozwana podniosła, że umowa pożyczki nie została zawarta, była nieważna, zawierała klauzule abuzywne, a powód nie przedstawił wyliczenia dochodzonej kwoty (k. 57-59).</p> <p>Powód odniósł się do podniesionych zarzutów w piśmie przygotowawczym z 25 października 2023 r. (k. 70-80).</p> <p>Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>W dniu 1 września 2022 r. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">B.</span> działając przez pośrednika zawarł z pozwaną umowę pożyczki w kwocie 17 673,34 zł, która miała zostać spłacona w terminie 30 dni wraz z opłatą za refinansowanie oraz odsetkami kapitałowymi. Pozwana nie zwróciła pożyczki, w związku z czym pismami z 8 i 16 października 2023 r. wezwano ją do zapłaty. W dniu16 listopada 2022 r. pożyczkodawca zbył wierzytelność z tytułu umowy zawartej z pozwaną na rzecz <span class="anon-block">D. O.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span>, który z kolei w dniu 8 lutego 2023 r. przelał przedmiotową wierzytelność na rzecz powoda. Pozwana została zawiadomiona o przelewach wierzytelności.</p> <p> <strong> <!-- -->dowód:</strong> </p> <p>- umowa pożyczki – k. 25</p> <p>- umowa ramowa pożyczki – k. 23-24</p> <p>- wezwania do zapłaty – k. 29- 30</p> <p>- umowa cesji z 16 listopada 2022 r. – k. 10-11</p> <p>- załącznik do umowy cesji – k. 21</p> <p>- umowa cesji z 8 lutego 2023 r. – k. 12-15</p> <p>- załącznik do umowy cesji – k. 22</p> <p>- oświadczenie o zapłacie ceny – k. 16</p> <p>- zawiadomienia o przeniesieniu wierzytelności – k. 20, 31, 35</p> <p>- wydruk z rejestru pośredników kredytu konsumenckiego – k. 81</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Sąd uznał dokumenty za wiarygodne, ponieważ ich prawdziwość nie budziła wątpliwości.</p> <p>W przedmiotowej sprawie powód dochodził należności z tytułu umowy pożyczki twierdząc, że nabył je w drodze cesji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 k.c.</a>). Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720 § 1 k.c.</a> przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy.</p> <p>Pozwana podniosła szereg zarzutów względem żądania pozwu, ale nie zasługiwały one na uwzględnienie.</p> <p>Powód przedstawił umowę pożyczki oraz potwierdzenie uiszczenia przez pozwaną opłaty za refinansowanie. Umowa została zawarta zgodnie z regulacją zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 ()">ustawie z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim</a> (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1028), która - jako jeden ze sposobów zawarcia umowy - przewiduje kredyt konsumencki zawierany na odległość. Zgodnie z art. 5 pkt 13 w/w ustawy jako taki kredyt rozumie się umowę o kredyt konsumencki zawieraną z konsumentem bez jednoczesnej obecności obu stron, przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość. W świetle powyższego należy stwierdzić, że zawarcie umowy kredytu konsumenckiego nie wymaga w takiej sytuacji zachowania formy pisemnej.</p> <p>Powód wykazał również zawarcie umów cesji wierzytelności z tytułu przedmiotowej umowy. Pożyczkodawcę reprezentował <span class="anon-block">V. S.</span> ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym jako osoba upoważniona do reprezentacji, a <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">O. S.</span>, która według wpisów w rejestrze była członkiem zarządu uprawnionym do samodzielnego reprezentowania spółki we wszystkich sprawach. Powód był natomiast reprezentowany przez <span class="anon-block">G. Z.</span> – prezesa zarządu upoważnionego do jego jednoosobowej reprezentacji.</p> <p>Powód wykazał, że umowy przelewu wierzytelności obejmowały zadłużenie pozwanej. Wyciągi z załączników do umów cesji wskazują: imię i nazwisko pozwanej, numer umowy pożyczki, datę jej zawarcia, datę spłaty, wysokość zadłużenia. Dane te indywidualizują zarówno osobę pozwanej, jak i jej zobowiązanie. W ocenie Sądu przedstawienie wyciągów z załączników do umowy cesji jest wystarczające do wykazania przedmiotu cesji.</p> <p>Umowy cesji nie zostały zawarte pod warunkiem. Dodatkowo powód przedstawił oświadczenie cedenta potwierdzające otrzymanie wynagrodzenia z tytułu przelewu wierzytelności (k. 16). Brak jest podstaw do twierdzenia, że niewskazanie ceny sprzedaży świadczyło o bezskuteczności umowy cesji. Nie bez znaczenia jest również fakt, że powód dysponował dokumentami związanymi z zawarciem umowy pożyczki. Zgodnie z § 4 ust 6 umowy cesji miał je zaś otrzymać dopiero po uiszczenie ceny.</p> <p>Analiza treści umowy pożyczki nie wskazuje na to, aby znalazły się w niej klauzule abuzywne, które w sposób rażący naruszałyby interesy pozwanej jako konsumenta (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1))">art. 385^{<!-- -->1} k.c.</a>). Wysokość kapitału pożyczki wynosiła 17 673,34 zł, a wszystkie dodatkowe opłaty wraz z odsetkami kapitałowymi 2 553,38 zł. W ocenie Sądu w takim przypadku nie można mówić o ustaleniu opłat na poziomie sprzecznym dobrymi obyczajami i zbyt wygórowanymi, co jest podstawową przesłanką do uznania ich za klauzule niedozwolone. W sprzeciwie od wyroku zaocznego pozwana nie wskazała zresztą konkretnych opłat, z którymi się nie zgadza lub które nie zostały z nią indywidualnie uzgodnione.</p> <p>Analizując materiał dowodowy zebrany w niniejszej sprawie Sąd zwrócił również uwagę na to, że rachunek, z którego pozwana uregulowała opłatę za refinansowanie pokrywa się z rachunkiem, który zgodnie z raportem weryfikacji natychmiastowej z <span class="anon-block"> serwisu (...)</span> należał do pozwanej. Pozwana nie zaprzeczyła tej okoliczności.</p> <p>Sąd nie podzielił również zarzutu dotyczącego braku wskazania sposobu wyliczenia dochodzonych należności. W pozwie powód wyjaśnił, jakie kwoty i z jakiego tytułu składały się na kwotę dochodzoną pozwem.</p> <p>Reasumując, powód wykazał zarówno zasadność, jak i wysokość żądania.</p> <p>Stąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a> jego żądanie zasługiwało na uwzględnienie w całości (punkt I sentencji wyroku zaocznego). O odsetkach Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a> </p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie II sentencji wyroku zaocznego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 2;art. 99)">art. 98 § 1 i 2 i art. 99 k.p.c.</a> w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu. Powód wygrał sprawę w całości, a na koszty poniesione przez niego złożyły się: 1 000 zł tytułem opłaty od pozwu, 3 600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego i 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa procesowego, tj. łącznie 4 617 zł. Wysokość stawki występującego w sprawie pełnomocnika określono na podstawie § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. 2023, poz. 1965 ze zm.).</p> <p>O rygorze natychmiastowej wykonalności Sąd orzekł w punkcie III sentencji wyroku zaocznego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 1;art. 333 § 1 pkt. 3)">art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.</a> </p> <p>Mając na uwadze powyższe, w wyroku z 28 lutego 2024 r. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 347)">art. 347 kpc</a> Sąd utrzymał w całości w mocy wyrok zaoczny wydany w przedmiotowej sprawie.</p> </div>