Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I GZ 233/20

Sądy administracyjne2020-09-24
Sygnatura
I GZ 233/20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2020-09-24
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Barbara Mleczko-Jabłońska

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 510/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu opłaty za zajęcie pasa drogowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 8 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 510/18, odrzucił skargę M. K. na decyzję SKO w Słupsku z [...] listopada 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu opłaty za zajęcie pasa drogowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący, po prawomocnej odmowie zwolnienia go od kosztów sądowych, został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 października 2018 r. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpis powyższego zarządzenia został prawidłowo doręczony 25 października 2018 r., zaś skarżący nie uiścił wpisu w terminie. W związku z tym, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.), Sąd I instancji skargę odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc jednocześnie o zwolnienie go od kosztów sądowych. Wskazał, że nieopłacenie skargi wynikało z jego trudnej sytuacji finansowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do zdania drugiego powołanego przepisu, w takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni do dnia doręczenia wezwanie. Stosowanie do § 3 art. 220 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący, po wniesieniu skargi, został wezwany – zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 24 maja 2018 r. – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez m.in. zwolnienie go od kosztów sądowych, który został oddalony postanowieniem referendarza sądowego z 31 sierpnia 2018 r. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem WSA w Gdańsku z 15 października 2018 r. W związku z tym, że skarżący nie został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych, Przewodniczący Wydziału wezwał go – zarządzeniem z 19 października 2018 r. – do wykonania zarządzenia z 24 maja 2018 r., w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie doręczono 25 października 2018 r. (k. 49 akt sądowych). Termin do wykonania zarządzenia (opłacenia skargi) upływał zatem 2 listopada 2018 r. Skarżący nie uiścił wpisu od skargi w wymaganym terminie. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że złożony przez skarżącego kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do opłacenia skargi wynikającego z wezwania do wykonania zarządzenia z 19 października 2018 r. Wobec tego, skoro w wymaganym terminie strona nie uiściła wpisu od skargi, Sąd I instancji zobligowany był do jej odrzucenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., co też słusznie uczynił. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji