I SAB/Bd 3/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. w przedmiocie niewydania decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006r. postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 12 października 2011 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono stronie w dniu 24 października 2011 r., zatem termin do uiszczenia należnego wpisu upływał w dniu 31 października 2011 r. W wyznaczonym terminie, jak również do dnia wydania niniejszego postanowienia wpis nie został uiszczony. W dniu 27 października 2011r. strona złożyła pismo, w którym oświadczyła, że cofa skargę. Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Nieuiszczenie opłaty przy wniesieniu pisma nie powoduje automatycznie ujemnych skutków dla wnoszącego. W takim przypadku opłatę można uiścić w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania sądu do jej uiszczenia. W przedmiotowej sprawie wpis nie został uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 powyższej ustawy stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Na marginesie Sąd zauważa, że jeśli strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi lecz ją odrzuca w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r. sygn. akt SA/Gd 537/87. OSP z 1990 r. nr 4, poz. 207). Wobec niewykonania przez stronę skarżącego zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.