II OSK 27/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku G. M. – T. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OSK 27/08 oddalającego skargę kasacyjną G. M. – T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 kwietnia 2007 r. sygn. akt II SA/Gl 860/06 w sprawie ze skargi B. H., W. H., A. O., G. M. – T. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2007 r. sygn. akt II OSK 27/08 oddalił skargę kasacyjną G. M. – T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 kwietnia 2007 r. sygn. akt II SA/Gl 860/06 oddalającego skargi B. H., W. H., A. O. oraz G. M. – T. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Pismem z dnia [...] G. M. – T. wniosła o uzupełnienie wyroku o "odpowiedź na tezę" sformułowaną we wniosku złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez pełnomocnika skarżącej w dniu 4 sierpnia 2008 r. (na podstawie art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zakresie, jak podała skarżąca, zarzutu nieważności postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W wyroku, którego dotyczy niniejszy wniosek, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 p.p.s.a., a więc wypowiedział w sposób przewidziany regulacją art. 154 § 1 p.p.s.a. Brak było jednocześnie podstaw do zamieszczenia w wyroku z dnia 7 sierpnia 2008 r. dodatkowego orzeczenia, które Sąd winien z urzędu w nim zamieścić. Wnioskodawca podaje, że jej żądanie odnosi się do uzupełnienia sentencji wyroku, jednakże nie precyzuje, jakiego obligatoryjnego elementu kwestionowana w ten sposób część wyroku nie zawiera. Stwierdzenie, że chodzi o "odpowiedź na tezę" zawartą w piśmie procesowym z dnia 4 sierpnia 2008 r. może wskazywać, iż w istocie intencją skarżącej objęte jest uzupełnienie uzasadnienia wyroku o argumentację, której skarżąca w tym uzasadnieniu nie odnalazła. Tak kwalifikowane żądanie nie mogłoby jednak odnieść zamierzonego skutku, albowiem z przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika uprawnienie stron do wystąpienia o uzupełnienie uzasadnienia wyroku (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343). Należy zauważyć, że wniosek skarżącej nie znajduje uzasadnienia, albowiem zarzut sformułowany w piśmie z dnia 4 sierpnia 2008 r. nie został powołany w skardze kasacyjnej. W świetle art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a więc Sąd ten nie może orzeczenia sądu I instancji poddać badaniu pod kątem zaistnienia w nim wad innych niż te, które przez autora skargi kasacyjnej zostały ściśle wskazane w środku odwoławczym. W zakresie wymogu wzięcia pod rozwagę z urzędu nieważności postępowania, Sąd uwzględnił w swoim rozstrzygnięciu tę zasadę, czemu dał wyraz, z jednej strony, przywołując w uzasadnieniu swoje związanie tym wymaganiem, z drugiej zaś oddalając skargę kasacyjną z uwagi na niestwierdzenie w tym względzie wadliwości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Naczelny Sąd Administracyjny na marginesie powyższych rozważań pragnie zauważyć, że prezentowane przez skarżącą twierdzenie odnoszące się do braku podstaw do udzielenia przez wójta pełnomocnictwa radcy prawnemu w sprawie dotyczącej uchwały rady gminy opiera się na błędnym założeniu, albowiem podmiotem praw i obowiązków jest gmina, a nie jej organy. Udzielenie pełnomocnictwa do reprezentowania gminy przez organ, który reprezentuje ją na zewnątrz, uznać należy z tego względu za dopuszczalne. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i 160 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.