I OZ 979/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 grudnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 607/06 odrzucające zażalenie M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 sierpnia 2007 r. , sygn. akt IV SA/Gl 607/06 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Komendanta Policji w Katowicach z dnia [...] maja 2006r., nr [...] w przedmiocie równoważnika za remont lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 607/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 sierpnia 2007 r. , sygn. akt IV SA/Gl 607/06 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Komendanta Policji w Katowicach z dnia [...] maja 2006r., nr [...] w przedmiocie równoważnika za remont lokalu mieszkalnego W postanowieniu tym wskazano, że skarżący został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 28 lipca 2008 r. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia z dnia 13 września 2007 r. (k. 114) na postanowienie z dnia 27 sierpnia 2007 r. (k. 107), w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarżący został pouczony, że w przypadku nieuiszczenia wpisu w zakreślonym terminie zażalenie zostanie odrzucone (k. 216). Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2008 r. (k. 219). W terminie otwartym do wniesienia zażalenia na to zarządzenie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie go od kosztów sądowych (k. 220). Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2008 r. wezwano M. B. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez nadesłanie, w terminie siedmiu dni, wypełnionego urzędowego formularza "PPF", pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania (k. 222). W dniu 30 sierpnia skarżący złożył wniosek sporządzony na urzędowym formularzu "PPF" jednak nie wypełnił go zgodnie z zamieszczonym w nim pouczeniem (k. 226-227). Wobec tego, że nadesłany przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy sporządzony na urzędowym formularzu "PPF" zawierał braki formalne, skarżącego wezwano w dniu 11 września 2008 r. do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków formalnych tego wniosku, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania (k. 230). Prawomocnym postanowieniem z dnia 10 października 2008 r. pozostawiono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, bowiem skarżący nie uzupełnił w terminie jego braków formalnych (k. 237-240). Następnie zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 14 listopada 2008 r. wezwano ponownie M. B. do uiszczenia wpisu sądowego od jego zażalenia z dnia 13 września 2007 r. na postanowienie z dnia 27 sierpnia 2007 r., w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia tego zażalenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 listopada 2008 r. (k. 245). Skarżący nie wykonał wezwania i nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia, natomiast w dniu 27 listopada 2008 r. złożył kolejny (datowany na dzień 25 listopada 2008 r.) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 246). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucając zażalenie skarżącego podniósł, że pomimo ponownego wezwania do uiszczenia wpisu i prawidłowego pouczenia o konsekwencjach nieuiszczenia wpisu, nie uczynił zadość temu wezwaniu. Sąd wskazał ponadto, że wniosek skarżącego z dnia 25 listopada 2008 r. o przyznanie prawa pomocy nie mógł przerwać biegu terminu do uiszczenia wpisu. W niniejszej sprawie M. B. już kilkakrotnie wnosił o przyznanie prawa pomocy i wszystkie jego wnioski w tym przedmiocie (ostatni z dnia 8 sierpnia 2008 r.) pozostawione zostały stosownymi zarządzeniami bez rozpoznania, ponieważ skarżący nie uzupełniał - mimo wezwań - ich braków. Takie działanie skarżącego w ocenie Sądu pierwszej instancji zmierza do przewlekłości postępowania i jako takie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z kolei na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Uznać zatem należy, iż Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 13 września 2007 r. na postanowienie z dnia 27 sierpnia 2007 r. Prawidłowo również skarżący został pouczony o konsekwencjach niezastosowania się do tego wezwania. Pomimo tego, skarżący nie uiścił należnego wpisu, co skutkowało po stronie Sądu pierwszej instancji obowiązkiem odrzucenia zażalenia na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc się natomiast do kwestii wniosku skarżącego z dnia 25 listopada 2008 r. o przyznanie prawa pomocy wskazać należy, iż wniesienie takiego wniosku, w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu, nie wstrzymuje biegu terminu do jego uiszczenia. Niemniej jednak ewentualne przyznanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby mieć istotne znaczenie przy rozpoznawaniu ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Jedynie na marginesie dodać należy, że słusznym jest stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji, że działanie skarżącego polegające na wielokrotnym składaniu wniosków o przyznanie prawa pomocy i nie uzupełnianie mimo licznych wezwań ich braków, zmierza do przewlekłości postępowania. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak wyżej