II SAB/Łd 61/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta K. w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. ar UZASADNIENIE II SAB/Łd 61/11 UZASADNIENIE W dniu 8 sierpnia 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga S. K. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Burmistrza Miasta K. w zakresie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na wybudowaniu dwóch turbin wiatrowych. W uzasadnieniu strona zwróciła uwagę, iż wniosek o wydanie decyzji złożyła w dniu [...]r., a ostatnia decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. uchylająca decyzję Burmistrza Miasta K. wydana została w dniu [...]r. i od tego czasu organ I instancji nie podjął żadnego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Burmistrz K. wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił, iż po wydaniu przez organ II instancji decyzji z dnia [...]r. podjęte zostały czynności faktyczne i prawne konieczne do wydania rozstrzygnięcia, a obecnie kompletowane są zwrotne potwierdzenia odbioru wysłanej do stron korespondencji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 września 2011r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie dowodu, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego strona wystąpiła do organu wyższego stopnia z zażaleniem w trybie art. 37 §1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym osoby, która podpisała skargę. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru strona skarżąca stosowne wezwanie do uzupełnienia braków odebrała w dniu 16 września 2011r., jednakże pozostawiła je bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej p.p.s.a, przesłanką dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia. Wskazany przepis stanowi, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej k.p.a. Przepis art. 37 k.p.a., w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011r., Nr 6, poz. 18), a obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011r. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z przywołanych regulacji wywieść należy, iż skarga na przewlekłość postępowania administracyjnego winna zostać poprzedzona wyczerpaniem trybu określonego w art. 37 k.p.a. A skoro tak zasadnie Sąd wezwał stronę skarżącą do wykazania wyczerpania opisanego trybu. Jednakże, pomimo pouczenia o skutkach nieusunięci braków skargi, do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący nie nadesłał dowodu wskazującego, iż wystąpił do organu wyższego stopnia z zażaleniem. Niewątpliwie nie uzupełnił również pozostałych braków skargi, co jest o tyle istotne, iż skarga podpisana została przez osobę, co do której brak informacji o udzielonym jej przez stronę skarżącą pełnomocnictwie. Oznacza to, iż faktycznie skarga nie jest podpisana przez skarżącego, a brak pełnomocnictwa nie konwaliduje tego stanu. Ustawodawca wskazał bowiem, iż każde pismo, w szczególności skarga, winno być podpisane przez stronę lub jej pełnomocnika, który przy pierwszej czynności – w tym wypadku przy złożeniu skargi – obowiązany jest złożyć pełnomocnictwo (art. 57 w związku z art. 46 §1 pkt 4, art. 37 §1 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż przesłanka warunkująca wniesienie skargi w niniejszej sprawie, w postaci wyczerpania środka zaskarżenia z art. 37 k.p.a., nie została spełniona. A nadto strona nie uzupełniła pozostałych braków skargi. Z tych wszystkich względów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a. ar