Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Sz 48/22

Sądy administracyjne2022-10-13
Sygnatura
II SA/Sz 48/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia
2022-10-13
Rodzaj
Postanowienie WSA w Szczecinie

Sędziowie

Patrycja Joanna Suwaj

Rozstrzygnięcie

odrzucono skargę w stosunku do

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpatrzeniu w dniu 13 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W., A. M., M. K., M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2021 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę A. W. . UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] września 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania 124 mieszkańców miejscowości O. według załączonej listy od decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] lipca 2020 r. ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego, stwierdził niedopuszczalność odwołania. A. W. wraz z innymi skarżącymi zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że warunkiem skutecznego złożenia skargi do sądu jest wniesienie jej przez uprawniony podmiot. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W orzecznictwie przyjmuje się, że podmiot wnoszący skargę musi wykazać istnienie po jego stronie interesu prawnego, czyli osobistego, konkretnego i aktualnego prawnie chronionego interesu, który może być realizowany na gruncie określonego przepisu prawa, najczęściej materialnego, bezpośrednio wiążącego zaskarżony akt z indywidualną i prawnie chronioną sytuacją strony (por. postanowienie NSA z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt II OSK 355/14, dostępne w Internecie). Od wykazania związku między chronionym przez przepis prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej, uzależnione jest uprawnienie do złożenia skargi do sądu. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu administracyjnego wyraża się w tym, że podmiot ten działa we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie na jego rzecz uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego nań obowiązku, wynikającego z obowiązujących przepisów prawa. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego podstawę skierowania żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji. Przedmiotem skargi A. W. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzająca niedopuszczalność odwołania od decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] lipca 2020 r. ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego. Tymczasem z akt administracyjnych sprawy wynika, że Skarżąca nie składała odwołania od decyzji organu I instancji. Odwołanie zostało złożone przez mieszkańców miejscowości O., jednakże imienia i nazwiska Skarżącej nie ma na załączonej do odwołania liście zawierającej wykaz i podpis osób odwołujących się. Również organ I instancji w ramach postępowania uzupełniającego dokonując ustalenia imion i nazwisk osób, które złożyły odwołanie, nie wskazał, aby wśród tych osób była Skarżąca. A. W. nie ma na wykazie osób wnoszących odwołanie sporządzonej przez organ I instancji, a załączonej do pisma z dnia 23 czerwca 2021 r. oraz z dnia 1 września 2021 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że Skarżąca A. W. nie posiada indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. Z powyższych względów, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako wniesioną przez nieuprawiony podmiot.