II FSK 487/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 1778/07 w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 19 września 2007 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia w trybie autokontroli decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 8 maja 2007 r. nr [...] postanawia oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 1778/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 19 września 2007 r. w przedmiocie uchylenia decyzji podatkowej w trybie autokontroli. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że strona reprezentowana przez radcę prawnego wniosła skargę na wydaną trybie autokontroli decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 19 września 2007 r. uchylającą w całości decyzję tego organu z dnia 8 maja 2007 r., wydaną w sprawie podatku od środków transportowych. Wpis od niniejszej skargi nie został uiszczony. W motywach rozstrzygnięcia Sąd uznał, że skarga złożona przez A. P. podlega opłacie stałej w wysokości 200 zł w myśl § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Wobec nieuiszczenia należnego wpisu stałego przez profesjonalnego pełnomocnika wnoszącego środek zaskarżenia, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W skardze kasacyjnej A. P. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania obejmujących opłatę sądową w wysokości 100 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 135 zł. Zaskarżonemu orzeczeniu - na podstawie art. 174 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zarzucono naruszenie prawa procesowego przez uznanie, że skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w sprawie niniejszej podlega wpisowi stałemu zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie wpisowi stosunkowemu zgodnie z § 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor, odwołując się do unormowań zawartych w art. 230 § 1 oraz art. 231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podniósł, że w niniejszym postępowaniu przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, które powinny stanowić podstawę określenia wpisu stosunkowego stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wywodził, że zawarte w § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "uchylenie lub zmiana albo wygaśnięcie aktu" nie odnosi się do postanowień lub decyzji, a wyłącznie do aktów takich jak akty prawa miejscowego czy akty jednostek samorządu terytorialnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Spór zaistniały na gruncie niniejszej sprawy dotyczy charakteru wpisu sądowego należnego od skargi na wydaną w trybie autokontroli decyzję kasacyjną (uchylającą w całości decyzję organu podatkowego). Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia powyższej kwestii ma art. 231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Na tle cytowanego przepisu w orzecznictwie wskazuje się, że wpis stosunkowy powinien być pobierany od skarg wnoszonych na akty, które w sposób bezpośredni wiążą się z należnością pieniężną. W sprawach podatkowych będzie to dotyczyło skarg na tzw. decyzje wymiarowe (określające bądź ustalające wysokość podatku) oraz decyzje wydane w przedmiocie nadpłaty, a także zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W pozostałych sprawach strona będzie zobowiązana uiścić opłatę stałą (por. postanowienie NSA z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 1651/06, publ. POP 2008/4/51 oraz postanowienie NSA z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt I FZ 239/08, LEX nr 493823). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może ulegać wątpliwości, że skarżący powinien uiścić wpis stały w sytuacji, gdy skarży decyzję autokontrolną uchylającą wydane uprzednio w tej sprawie rozstrzygnięcie. Po pierwsze podkreślenia wymaga, że tego typu decyzja nie nakłada na stronę obowiązku uiszczenia jakiejkolwiek kwoty pieniężnej. Po wtóre należy zwrócić uwagę na specyfikę decyzji autokontrolnej, której istota sprowadza się do uwzględnienia w całości żądania skargi. W takim przypadku kontrola sprawowana przez sąd administracyjny polega na zbadaniu przesłanek warunkujących wydanie przez organ decyzji w trybie art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kluczowe dla rozstrzygnięcia sporu sądowego mającego za przedmiot decyzję autokontrolną jest zatem udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy organ uwzględnił skargę strony w całości. Postępowanie takie nie dotyczy więc w sposób bezpośredni - jak sugeruje autor skargi kasacyjnej - wymiaru podatku (należności pieniężnej), co wyklucza naliczanie w takiej sytuacji wpisu stosunkowego. W świetle przedstawionych uwag zaskarżone postanowienie należało uznać za odpowiadające prawu. W myśl art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd był bowiem zobligowany do odrzucenia skargi wniesionej przez radcę prawnego, z uwagi na nieopłacenie przez pełnomocnika należnego wpisu stałego. Końcowo wyjaśnienia wymaga, że niezrozumiałe pozostają zarzuty dotyczące zastosowania § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wbrew twierdzeniom skarżącego, użyte w tym przepisie pojęcie aktu oznacza także decyzję. Sformułowana przez stronę w tym zakresie argumentacja nie może zatem skutecznie podważyć zasadności zastosowania na gruncie rozpatrywanej sprawy powołanego wyżej unormowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.