II OZ 1140/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 31 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Rz 233/08 przywracające termin do wniesienia skargi przez S. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie, 2) odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. UZASADNIENIE W dniu 17 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku S. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, postanowił przywrócić termin do wniesienia skargi. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. K. pozwolenia na wznowienie robót przy budowie budynku mieszkalnego na działce o nr ewid. [...] w M. przy ul. [...] oraz nakazującą uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu przed przystąpieniem do użytkowania. Decyzja ta została doręczona S. i E. C. w sposób zastępczy, stosownie do rygorów przewidzianych w art. 44 k.p.a. (zwrotne potwierdzenie odbioru - akta administracyjne - k. 237). W dniu 18 lutego 2008 r. S. C. telefonicznie skontaktował się z PWINB w R., celem ustalenie kiedy zostanie mu doręczona decyzja z 31 lipca 2007 r. Jak wynika ze sporządzonej na tę okoliczność notatki urzędowej, udzielono mu informacji, że decyzję doręczono mu w sposób zastępczy (akta administracyjne - k. 246). Jeszcze tego samego dnia S. C. zwrócił się do organu z prośbą o doręczenie powołanej na wstępie decyzji. Pismem z dnia 21 lutego nr [...] (k. 254) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował S. C., że decyzja z dnia [...]. znak: [...] została doręczona trybie art. 44 § 4 k.p.a., ze skutkiem w dniu [...], a zatem nie może być ponownie doręczona. W dniu [...] S. C. zaskarżył decyzję z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jako okoliczności mające uzasadniać wniosek podał, iż w okresie właściwym dla wydania i doręczenia zaskarżonej decyzji często przebywał poza miejscem swojego zamieszkania. Spowodowane było to koniecznością pobytu w palcówkach leczniczych w związku z przebytym zawałem serca. Jak wynika z oświadczenia skarżącego oraz przedłożonych przez niego kart informacyjnych w dniach od 9 do 29 maja 2007 r. przebywał w uzdrowisku w C., w dniach od 12 do 18 czerwca 2007 r. przebywał w [...] Klinice Serca z rozpoznaniem: zawał ściany bocznej mięśnia serca, nadciśnienie tętnicze, otyłość, w dniach od 13 czerwca do 23 lipca 2007 r. w D. u ojca, w dniach od 25 do 27 lipca 2007 r. w [...] Klinice Serca z rozpoznaniem: niestabilna dławica piersiowa, stan po zawale serca, nadciśnienie tętnicze, w dniach od 31 lipca do 10 września 2007 r. w D. u ojca, w dniach od 4 do 24 grudnia 2007 r. w niepublicznym ZOZ w N. z rozpoznaniem: stan po zawale serca, nadciśnienie tętnicze, stwardnienie rozsiane. Rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wskazał, że zgodnie z treścią art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek: uchybienie terminowi, brak winy w niniejszym uchybieniu, ujemne skutki spowodowane uchybieniem, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonanie uchybionej czynności równocześnie z wnioskiem. W przypadku braku jakiejkolwiek z wskazanych powyżej przesłanek wniosek nie może być uwzględniony. Odnosząc powyższe przepisy do okoliczności rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Bezsporne jest, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Przyczyna nieterminowego wniesienia skargi nie jest jednak zawiniona. Skarżący cierpiał na poważne schorzenia, jego pobyt w placówkach leczniczych niewątpliwie był niezbędny, a wymaganie by w tym okresie podejmował działania skierowane na uzyskanie informacji o stanie sprawy byłoby nierozsądne. Jak wynika z akt sprawy, gdy stan zdrowia mu na to pozwolił niezwłocznie zwrócił się do organu o udzielenie niezbędnych informacji i jeszcze tego samego dnia złożył wniosek o doręczenie zaskarżonej decyzji. Skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesiono z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zażalenie na postanowienie z dnia 17 czerwca 2008 r. złożyła K. K., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia K. K. podniosła, że Sąd I instancji nie uwzględnił faktu, że w dniu 12 września 2007 r. S. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. A zatem mógł on również złożyć skargę od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] nr [...]. Wnosząca zażalenie podkreśliła, że decyzja ta była adresowana również do E. C., która miała możliwość jej odebrania, a także wskazała, iż uchybienie terminu przez S. C. nastąpiło celowo, a zatem z jego winy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione, aczkolwiek z innych przyczyn niż w nim podniesione. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesiono z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Twierdzenie powyższe nie znajduje jednak uzasadnienia w aktach sprawy. Zgodnie z powyższym przepisem pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] (k. 254) poinformowano w nim S. C., że decyzja z dnia [...] znak: [...] została doręczona trybie art. 44 § 4 k.p.a., ze skutkiem w dniu 21 sierpnia 2007 r. W takim przypadku organ uznał, że brak jest możliwości ponownego doręczenia stronie tej decyzji. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru tego pisma (k. 253) zostało ono doręczone S. C. w dniu 26 lutego 2008 r. W świetle powyższego stanu faktycznego bezsporne jest, że najpóźniej z dniem 26 lutego 2008 r. ustały przyczyny uchybienia przez S. C. terminu do wniesienia skargi od decyzji z dnia [...] znak: [...] i zaczął biec siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten, liczony zgodnie z art. 83 p.p.s.a., upłynął z dniem 4 marca 2008 r. (luty w 2008 r. miał 29 dni). Wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą na decyzję z dnia [...] został natomiast nadany w placówce pocztowej w dniu 5 marca 2008 r. (data stempla pocztowego - k. 9 akt sądowych), a zatem po upływie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wniesienie wniosku o przywrócenie terminu po ustawowym terminie wynikającym z art. 87 § 1 p.p.s.a. czyni ten wniosek spóźnionym, a zatem podlegającym odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednolicie przyjmuje się, że odrzucenie przez NSA spóźnionego wniosku o przywrócenie terminu następuje na podstawie art. 189 p.p.s.a., stosowanego odpowiednio do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 6 lutego 2007 r. sygn. akt I OZ 61/07, z dnia 11 stycznia 2007 r. sygn. akt II OZ 1452/06, z dnia 18 kwietnia 2008 r. sygn. akt II FZ 100/08 i z dnia 7 lutego 2008 r. sygn. akt II GZ 27/08). Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 189 w związku z art. 197 § 2 i art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.